Балаці́раваць.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Балаці́раваць.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
падпо́лле, ‑я,
1. Памяшканне пад падлогаю; падвал.
2. Дзейнасць, накіраваная
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
імуніза́цыя
(
стварэнне штучнага імунітэту 1 ў чалавека і жывёл
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
перавыдаткава́нне
перавыдаткава́нне сро́дкаў Méhrausgabe an Mítteln;
перавыдаткава́нне па́ліва Méhrverbrauch an Brénnstoff;
перавыдаткава́нне
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
абара́льны
(ад
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
га́ма-глабулі́ны
(ад гама2 + глабуліны)
фракцыя 2 сывараткавых бялкоў-глабулінаў крыві, якая змяшчае антыцелы
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
маро́ны
(
беглыя рабы-негры ў Вест-Індыі і Гвіяне, якія змагаліся
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
гайдама́к, ‑а,
1. Удзельнік народна-вызваленчай барацьбы на Правабярэжнай Украіне і поўдні Беларусі
2. Салдат асобых конных часцей контррэвалюцыйнай Цэнтральнай украінскай рады, а таксама розных контррэвалюцыйных атрадаў Пятлюры і Скарападскага ў перыяд грамадзянскай вайны 1918–20 гг.
[Тур. haydamak.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
памфле́т, ‑а,
Мастацка-публіцыстычны твор сатырычнага (часам палемічнага) характару, накіраваны
[Англ. pamphlet.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
плакірава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе;
1. Пакрыць (пакрываць) якую‑н. металічную паверхню тонкім слоем іншага металу, устойлівага
2. Абкласці (абкладваць) дзёрнам земляныя насыпы, адкосы, каб засцерагчы іх ад размывання вадой.
[Ад фр. plaquer — накладваць, пакрываць.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)