lurch1 [lɜ:tʃ] n. крэн; рапто́ўны мімаво́льны рух
♦
leave smb. in the lurch infml пакі́нуць каго́-н. у бядзе́
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
power2 [ˈpaʊə] v.
1. прыво́дзіць у дзе́янне або́ рух
2. сілкава́ць, забяспе́чваць эне́ргіяй
power up [ˌpaʊərˈʌp] phr. v. уключы́ць сілкава́нне
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
кровазваро́т, ‑у, М ‑роце, м.
Бесперапынны рух крыві па сасудах крывяноснай сістэмы ў целе чалавека або жывёліны.
•••
Круг кровазвароту гл. круг.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гідрадына́міка, ‑і, ДМ ‑міцы, ж.
Раздзел гідрамеханікі, які вывучае рух вадкасцей у сувязі з тымі сіламі, што на іх дзейнічаюць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
парахо́д, ‑а, М ‑дзе, м.
Судна, якое прыводзіцца ў рух паравым рухавіком, паравой турбінай. Папыхваючы дымком, да прыстані набліжаўся параход. Лынькоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пацыфі́зм, ‑у, м.
Антываенны рух, звязаны з буржуазна-ліберальнай ідэалогіяй, прыхільнікі якога адмаўляюць усякія войны, як захопніцкія, так і вызваленчыя, рэвалюцыйныя.
[Ад лац. pacificus — міратворчы.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шы́рыцца несов., прям., перен. ши́риться;
узара́ная паласа́ ~лася — вспа́ханная полоса́ ши́рилась;
ш. рух прыхі́льнікаў мі́ру — ши́рится движе́ние сторо́нников ми́ра
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Турбуле́нтны ‘бурлівы, бурны, хаатычны, віхравы (рух часцінак вадкасці, газу)’, турбуле́нцыя ‘віхравы, хаатычны рух часцінак (газу, вадкасці)’ (ТСБМ). Запазычаны з польскай (абодва словы) ці з рускай (турбулентны) мовы, у якія слова прыйшло з англ. ці франц. turbulent ‘тс’; апошнія паходзяць ад лац. turbulentus ‘бурлівы, бязладны, неспакойны’, якое з turbō ‘віхор, вір’, ‘кола’ (Голуб-Ліер, 494; Даза, 732; ЕСУМ, 5, 679).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
турбуле́нтны
(лац. turbulentus = бязладны, хаатычны)
хаатычны, віхравы;
т. рух вадкасці (газу) — рух, пры якім адбываецца моцнае перамешванне вадкасці (газу); параўн. ламінарны.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
АБНАЎЛЕ́НЦЫ,
апазіцыйны рух у рус. правасл. царкве ў 1920—40-я г. Узніклі пасля Кастр. рэвалюцыі. Выступалі за «абнаўленне царквы», за яе лаяльныя адносіны да Сав. дзяржавы; мелі на мэце змяніць традыц. формы рэліг. дзейнасці, не закранаючы асновы веравучэння і культу. Змагаліся супраць кіраўніцтва афіц. рус. царквы, якое ў пач. 1920-х г. займала антысав. пазіцыі.
Асн. групы абнаўленцаў: «Жывая царква», «Царкоўнае адраджэнне», «Саюз абшчын старажытнаапостальскай царквы». З пераходам кіраўніцтва патрыяршай царквы на шлях лаяльнасці рух абнаўленцаў пачаў затухаць. Многія з іх парвалі з рэлігіяй, некаторыя вярнуліся ў старую царкву. Пасля смерці аднаго з лідэраў абнаўленства А.І.Увядзенскага (1946) рух спыніўся.
т. 1, с. 31
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)