crawl​1 [krɔ:l] n.

1. по́ўзанне

2. паво́льны рух;

go at a crawl хадзі́ць/е́здзіць/ру́хацца паво́льна

3. sport кроль

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

lurch​1 [lɜ:tʃ] n. крэн; рапто́ўны мімаво́льны рух

♦

leave smb. in the lurch infml пакі́нуць каго́-н. у бядзе́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

power​2 [ˈpaʊə] v.

1. прыво́дзіць у дзе́янне або́ рух

2. сілкава́ць, забяспе́чваць эне́ргіяй

power up [ˌpaʊərˈʌp] phr. v. уключы́ць сілкава́нне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

МПЛА — ПА́РТЫЯ ПРА́ЦЫ,

гл Народны рух за вызваленне Анголы.

т. 10, с. 534

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

гідрадына́міка, ‑і, ДМ ‑міцы, ж.

Раздзел гідрамеханікі, які вывучае рух вадкасцей у сувязі з тымі сіламі, што на іх дзейнічаюць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кровазваро́т, ‑у, М ‑роце, м.

Бесперапынны рух крыві па сасудах крывяноснай сістэмы ў целе чалавека або жывёліны.

•••

Круг кровазвароту гл. круг.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

парахо́д, ‑а, М ‑дзе, м.

Судна, якое прыводзіцца ў рух паравым рухавіком, паравой турбінай. Папыхваючы дымком, да прыстані набліжаўся параход. Лынькоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пацыфі́зм, ‑у, м.

Антываенны рух, звязаны з буржуазна-ліберальнай ідэалогіяй, прыхільнікі якога адмаўляюць усякія войны, як захопніцкія, так і вызваленчыя, рэвалюцыйныя.

[Ад лац. pacificus — міратворчы.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шы́рыцца несов., прям., перен. ши́риться;

узара́ная паласа́ ~лася — вспа́ханная полоса́ ши́рилась;

ш. рух прыхі́льнікаў мі́ру — ши́рится движе́ние сторо́нников ми́ра

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Турбуле́нтны ‘бурлівы, бурны, хаатычны, віхравы (рух часцінак вадкасці, газу)’, турбуле́нцыя ‘віхравы, хаатычны рух часцінак (газу, вадкасці)’ (ТСБМ). Запазычаны з польскай (абодва словы) ці з рускай (турбулентны) мовы, у якія слова прыйшло з англ. ці франц. turbulent ‘тс’; апошнія паходзяць ад лац. turbulentus ‘бурлівы, бязладны, неспакойны’, якое з turbō ‘віхор, вір’, ‘кола’ (Голуб-Ліер, 494; Даза, 732; ЕСУМ, 5, 679).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)