семачо́к, ‑чку, м.
Шматгадовая травяністая лекавая расліна сямейства першакветных.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сінегало́вік, ‑у, м.
Шматгадовая травяністая лекавая расліна сямейства парасонавых.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ша́ндра, ‑ы, ж.
Шматгадовая травяністая меданосная расліна сямейства губакветных.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ДЗЮШАНЕ́Я (Duchesnea). манатыпны род кветкавых раслін сям. ружавых. 1 від — Дз. індыйская (D. indica). Пашыраны ва Усх. Азіі, інтрадукаваны ў многія краіны, у т. л. на Беларусь.
Шматгадовая апушаная травяністая расліна з паўзучым аблісцелым сцяблом даўж. да 1 м. Прыкаранёвае лісце доўгачаранковае, трайчастае, сцябловае — кароткачаранковае, адваротнаяйцападобнае або рамбічнае. Кветкі жоўтыя, адзіночныя, на доўгіх тонкіх кветаножках. Плод — жоўтая несапраўдная ягада. Лек., харч. і дэкар. расліна.
т. 6, с. 133
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
буякі́, -о́ў.
Кустовая ягадная расліна сямейства верасовых, а таксама цёмна-сінія з шызым налётам ягады гэтай расліны.
Кіславатыя б.
|| прым. буяко́вы, -ая, -ае.
Б. настой.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
во́дарасць, -і, мн. -і, -цей, ж.
Ніжэйшая вадзяная расліна, у якой адсутнічае падзел на сцябло, ліст і корань.
Сажалка зарасла водарасцямі.
|| прым. во́дарасцевы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
агрэ́ст, -у, М -сце, м.
Калючая садовая кустовая расліна з кісла-салодкімі буйнымі ягадамі, а таксама ягады гэтай расліны.
|| прым. агрэ́ставы, -ая, -ае.
Агрэставае варэнне.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
адува́нчык, -а, мн. -і, -аў, м.
Расліна сямейства складанакветных з малочным сокам, жоўтымі кветкамі і пушыстым насеннем, якое разносіцца ветрам; дзьмухавец.
Раслі каля дарогі адуванчыкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
лі́лія, -і, мн. -і, -лій, ж.
Цыбульная расліна сямейства лілейных з прамым сцяблом і буйнымі кветкамі ў выглядзе звона.
Белая л.
|| прым. ліле́йны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
лія́на, -ы, мн. -ы, лія́н, ж.
Павойная кустовая або дрэвавая расліна, пашыраная галоўным чынам у трапічных і субтрапічных лясах.
|| прым. лія́навы, -ая, -ае.
Л. лес.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)