горная парода, якая ўтвараецца пры пранікненні магмы ва ўмяшчальныя пароды або пры метамарфічнай дыферэнцыяцыі рэчыва. Для М. характэрна палосчатая, плойчатая, плямістая і інш. тэкстуры, якія адлюстроўваюць паасобную сканцэнтраванасць цемнаколернай ч. пароды (палеасомы) і светлаколернай (неасомы). Вядомы разнавіднасці М.: артэрыты (паслойныя М.), агматыты (глыбавыя М.), веніты (жыльныя М.), небуліты (ценевыя М.) і інш. М. пашыраны ў крышт. фундаменце Беларусі.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
pointer
[ˈpɔɪntər]
n.
1) паказа́льнік -а m.; стрэ́лка f. (гадзі́ньніка)
2) informal інфарма́цыя, пара́да f
3) по́йнтэр -а m., вы́жал -ла m. (паро́да паляўні́чых саба́каў)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
айршы́ры
(англ. Ayrshire = назва графства ў Шатландыі)
малочная парода кароў, выведзеная ў Шатландыі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
арпінгто́н
(англ. Orpington = назва паселішча ў графстве Кент)
парода курэй, выведзеная ў Англіі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
варыялі́т
(ад лац. variola = воспа + -літ)
вулканічная горная парода, якая змяшчае шматлікія варыёлы.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
дыятамі́т
(ад дыятамеі)
крамяністая горная парода, якая складаецца пераважна з мікраскапічных панцыраў дыятамей.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
курцха́ар
(ням. kurz = кароткі + Haar = шэрсць)
парода жорсткашэрсных нямецкіх лягавых сабак рознай масці.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
той-тэр’е́р
(ад англ. toy = цацка + тэр’ер)
парода паляўнічых сабак з групы тэр’ераў.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
эрдэльтэр’е́р
(англ. Airedale terrier)
парода службовых сабак з групы тэр’ераў, выведзеная ў Англіі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Туф ‘горная парода, якая служыць у якасці будаўнічага матэрыялу’ (ТСБМ, Некр. і Байк.). Праз рускую (туф) ці польскую (tuf) мову з нованям.Tuff ‘тс’, запазычанага з італ.tufo, якое з лац.tōfur (tōphus), tūfus; крыніца паходжання для апошніх бачыцца ў оскска-ўмбрскіх дыялектах (Фасмер, 4, 127; Голуб-Ліер, 493; Арол, 4, 121; ЕСУМ, 5, 686).