apology [əˈpɒlədʒi] n. прабачэ́нне, выбачэ́нне;

make/offer an apology to smb. for smth. прасі́ць прабачэ́ння ў каго́-н. за што-н.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

astray [əˈstreɪ] adj., adv. : go astray заблудзі́цца, збі́цца з даро́гі (таксама перан.)

♦

lead smb. astray збіць каго́-н. з даро́гі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

consign [kənˈsaɪn] v. fml

1. пазбаўля́цца ад (каго-н., чаго-н.)

2. перадава́ць; даруча́ць, давяра́ць

3. прызнача́ць

4. comm. адпраўля́ць, пасыла́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

quest​1 [kwest] n. fml по́шукі, паго́ня (за чым-н.);

in quest of smb./smth. у по́шуках каго́-н./чаго́-н.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

rally​2 [ˈræli] v.

1. збіра́ць; збіра́цца; аб’ядно́ўваць; аб’ядно́ўвацца;

rally round/around smb. згуртава́цца вако́л каго́-н.

2. акрыя́ць, ачуня́ць, паправіцца

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

tear​1 [tɪə] n. сляза́;

in tears запла́каны;

burst into tears распла́кацца;

move smb. to tears даво́дзіць каго́-н. да слёз

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

twitch​2 [twɪtʃ] v.

1. (at) то́ргаць (за); то́ргацца

2. ту́заць; ту́зацца;

twitch smb.’s sleeve тузану́ць каго́-н. за рука́ў

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

wean [wi:n] v. (off/from) адыма́ць (немаўля́) ад грудзе́й;

wean smb. (away) from smth. паступо́ва адву́чваць каго́-н. ад чаго́-н.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

outrage

[ˈaʊtreɪdʒ]

1.

n.

1) абурэ́ньне n.; зьнява́га, абра́за f.

2) гвалт -у m., парушэ́ньне зако́ну або́ чыі́х-н. право́ў, зьдзек -у m.

2.

v.

1) абура́ць каго́

2) мо́цна зьневажа́ць, чыні́ць гвалт над кім (upon); зьдзе́квацца з каго́

3) я́ўна пару́шыць (зако́н або́ пра́вілы мара́лі)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Ры́пацца ’рухацца’ (Янк. Мат.), ’ёрзаць, рухацца’ (Гарэц.), ры́пнуць ’хутка пайсці’ (рэч.), рус. рыпаться ’безпаспяхова спрабаваць зрабіць што-небудзь’, дыял. рыпать, рыпе́ть ’рыпець’, укр. ри́пати ’рыпець’, ри́патися ’часта адчыняць дзверы’, польск. rypać ’шыбаваць’, ’уцякаць’, саст. ’біць нагой’, ’рыпець’, чэш. rýpati ’калупаць што-небудзь’, ’тыкаць’, ’піхаць’ > ’чапляцца да каго-небудзь’, ’крыўдзіць’, rypati se ’калупацца’, славац. rýpať ’капаць’ > ’чапляцца да каго-небудзь’, чэш. rypati ’капаць, рыць’, vyrypovat ’ісці пружыністым, спешным крокам’, в.-луж. rypać ’калупаць’, н.-луж. rypaś, балг. рѝпам ’падкідваю ўверх’, ’падскокваю, скачу’. Прасл. *rypati ’рыць, рваць, капаць’. І.‑е. база *reup‑ ’ламаць’, ’вырываць’, ’рваць’, ’раздзіраць’, з расшыральнікам ‑s‑: *reups‑: *rups‑: *ryps‑; корань *reu‑ (: *rw‑) ’рыць’, ’капаць’ (Покарны, 1, 868–870; Куркіна, ОЛА, 135; БЕР, 6, 261–263 з літ-рай). Параўн. літ. ruõpti ’капаць’, raūpti ’выдзёўбваць’, ’раскалупваць’, rupěti ’клапаціцца’, ст.-в.-ням. roubon (ням. rauben) ’рабаваць’, лац. rumpo ’рву’, ’разрываю’, ст.-інд. ropayati ’абламвае’ (Чарных, 2, 130–131).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)