кляймо́, -а́, мн. кле́ймы і (з ліч. 2, 3, 4) кляймы́, кле́ймаў, н.
1. Пячатка, знак, які ставяць, выпальваюць на кім-, чым-н.
К. на кані.
К. на сукне.
2. перан., чаго або якое. Знак, сведчанне чаго-н. (звычайна ганебнага).
К. ганьбы.
3. Прылада, якой кляймуюць.
|| прым. кляймо́вы, -ая, -ае (да 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Валкаўніца ’прылада, якой пераць бялізну’ (ДАБМ, 825). Да валкаваць 1 ’перыць бялізну’ < валёк ’пранік’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Мёнтка, мёнтачка ’прылада для размешвання, узбівання чаго-небудзь’ (паст., Сл. ПЗБ), Да ме́нта (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
дрыль
(польск. dryl, ад ням. Drill)
прылада для пракручвання дзірак у метале, дрэве і інш.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
інструмента́рый
(н.-лац. instrumentarium, ад лац. instrumentum = прылада)
сукупнасць інструментаў, якія выкарыстоўваюцца ў пэўнай галіне.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
кампо́сцер
(фр. composteur)
прылада для прабівання ўмоўных знакаў кантролю на пасажырскіх білетах і іншых дакументах.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
цэфало́метр
(ад гр. kephale = галава + -метр)
прылада для вымярэння лінейных памераў чэрапа; выкарыстоўваецца ў антрапалогіі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
экспано́метр
(ад лац. exponere = выстаўляць, паказваць + -метр)
прылада для вызначэння экспазіцыі пры фота- і кіназдымцы.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
снасць ж.
1. марск. Tau n -s;
снасці мн.: Tákelwerk n -(e)s;
2. (прылада) Gerät n -(e)s, -e
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
przybory
мн. прылада, прылады, прыладак, прыладдзе;
przybory toaletowe — рэчы для туалета; туалетныя прылады
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)