серабры́цца, ‑руся, ‑рышся, ‑рыцца; незак.

1. Рабіцца серабрыстым, набываць серабрысты колер, бляск. Дзьмуў лёгкі ветрык, рабацела рака, а калі выглядала сонца з-за хмар, вада серабрылася. Гурскі. // Выдзяляцца сваім серабрыстым колерам, бляскам, віднецца (пра што‑н. серабрыстае). На аддаленых вяршынях серабрацца воблакі. Бядуля. Усё дно ракі серабрыцца на сонцы, зіхаціць, усланае маляўкай... Краўчанка. // Сівець; зіхацець сівізной. На скронях ужо серабрыліся валасінкі і паглыбіліся зморшчкі ля вачэй, якія, як і раней, захавалі свой сталёвы колер і сваю напорыстасць. Пестрак.

2. Зал. да серабрыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́фарбаваць, выфарбо́ўваць ánstreichen* vt, stréichen* vt (сцены, мэблю); färben vt (валасы, матэрыю);

вы́фарбаваць у чырво́ны ко́лер rot stréichen* [fárben]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

кашта́навы

1. Kastáni¦en-;

кашта́навы гай Kastáni¦enhain m -(e)s, -e;

2. (колер) kastáni¦enfarben, kastáni¦enbraun;

кашта́навыя валасы́ kastáni¦enbraunes Haar

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

малі́навы

1. Hímbeer-;

малі́навае варэ́нне Hímbeerkonfitüre f -;

2. (пра колер) hímbeerfarben, karmesínrot;

◊

малі́навы звон ángenehmer [vóller; wéicher] Glóckenklang, Sílberglockenklang m

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

я́ркі

1. hell, grell; fárbenfroh, lébhaft (пра колер);

2. перан. markánt, prägnánt; hervórragend (выдатны); krass, tréffend, scharf (яскравы)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ружо́віць, ‑віць; незак., што.

Афарбоўваць у ружовы колер, рабіць ружовым. Марознае ранне звініць па вуглах, Ружовіць на сіверы шчокі. Кляшторны. Халоднае зімовае сонца ружовіла ўсход, калі Агата з Ліпачкай прыйшлі пад глухую астрожную сцяну. Сабаленка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

hawana

ж. гаванскі тытунь; гаванская сігара;

kolor hawana — светла-карычневы колер

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

бардо́

(фр. bordeaux, ад Bordeaux = назва французскага горада)

1) гатунак чырвонага віна;

2) цёмна-чырвоны колер.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

-храмія, -хромія

(ад гр. chroma = колер, фарба)

другая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае паняццю «афарбоўка».

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

complexion

[kəmˈplekʃən]

n.

1) ко́лер тва́ру

2) агу́льны вы́гляд; хара́ктар -у m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)