lebéndig

1. a

1) жывы́

2) по́ўны жыцця́, жва́вы

2. adv жва́ва, ажыўлена

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Lébensgefahr f - небяспе́ка для жыцця́, смяро́тная небяспе́ка;

áußer ~ sein быць па-за небяспе́кай

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Schúlweisheit f -, -en

1) шко́льная (пра)му́драсць (далёкая ад жыцця)

2) а́збучная і́сціна

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

безжи́зненность ж.

1. змярцве́ласць, -ці ж., адсу́тнасць жыцця́, безжыццёвасць, -ці ж.;

2. мёртвасць, -ці ж.; вя́ласць, -ці ж., мля́васць, -ці ж.; см. безжи́зненный;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

укла́д в разн. знач. укла́д, -ду м.;

но́вый укла́д жи́зни но́вы ўклад жыцця́;

обще́ственно-экономи́ческий укла́д грама́дска-эканамі́чны ўклад;

хозя́йственный укла́д гаспада́рчы ўклад.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Панацэ́я ’у алхімікаў — лякарства нібыта ад усіх хвароб; уяўны сродак, які можа дапамагчы ва ўсіх выпадках жыцця’ (ТСБМ). Праз рус. панаце́я (польск. panaceum < лац. panaceum) з грэч. πανακεια ’сродак, які ўсё лечыць’ ад імя багіні Πανακεια (ССРЛЯ, 9, 98).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

БІЯКЛІ́МА,

гл. Плеўка жыцця.

т. 3, с. 170

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

мана́х

(гр. monachos = які жыве ў адзіноце)

1) член рэлігійнай абшчыны, які жыве ў манастыры і вядзе аскетычны спосаб жыцця ў адпаведнасці з манастырскімі правіламі;

2) перан. мужчына, які вядзе адзінокі спосаб жыцця.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ПУ СУНЛІ́Н (5.6.1640, Цзычуань, Кітай — 25.2.1715),

кітайскі пісьменнік. Пісаў вершы, празаічныя творы («Нататкі з жыцця да і пасля прыроднай катастрофы»), сатыр. п’есы, нарысы, у якіх ствараў вобразы жыцця простага народа. Гал. твор — «Апавяданні Ляо Чжая пра дзівосныя рэчы» (1679, апубл. 1766). Ў навелах (больш за 400), напісаных на старой літ. мове, праз апісанне фантаст. казачных або легендарных падзей выявіліся праблемы тагачаснага кіт. жыцця. Значна паўплываў на развіццё кіт. прозы.

Тв.:

Рус. пер. — Рассказы Ляо Чжая о необычайном. М., 1988.

Літ.:

Устин П.М. Пу Сунлин и его новеллы. М., 1981.

Л.​П.​Баршчэўскі.

т. 13, с. 130

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

про́за ж. літ. Prósa f -; Prósaschriften pl (зборн. – пра працы аднаго пісьменніка);

про́за жыцця́ перан. der Álltag, das Grau des Lébens

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)