яўны, ясны
Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)
clear-cut
[,klɪrˈkʌt]
adj.
я́сны, пэ́ўны, выра́зны
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ма́рац, ‑рца, м.
Абл. Сакавік. «Ой, цешыўся старац, Што перажыў марац, А прыйшоў ясны май, І панеслі старца ў гай». Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бясхма́рны
1. (без хмар, ясны) wólkenlos, únbewölkt; héiter, klar;
2. перан. (нічым не засмучаны) úngetrübt
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
definite
[ˈdefənət]
adj.
1) выра́зны, я́сны, дакла́дны
definite proof — выра́зны до́каз
definite answer — я́сны адка́з
2) вы́значаны, акрэ́сьлены
3) азнача́льны
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
glasslike
[ˈglæslaɪk]
adj.
шкляні́сты; я́сны, празры́сты (як шкло)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
distinct [dɪˈstɪŋkt] adj.
1. выра́зны; я́сны;
distinct writing разбо́рлівы по́чырк
2. адме́тны;
distinct dialects адме́тныя дыяле́кты
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Вы́ясніць, вы́ясніцца (у розных значэннях). Гл. я́сны.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
explicit [ɪkˈsplɪsɪt] adj. экспліцы́тны; я́сны, відаво́чны;
be explicit about smth. выка́звацца аб чым-н. я́сна і адкры́та
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Відны ’бачны, прыметны’; ’выдатны, важны, значны, рослы, статны, самавіты’ (БРС, КТС), відны́ ’светлы’ (БРС; лаг., КЭС), ві́дны ’тс’ (Шат.), відный ’светлы, відны, сталы’; ’павабны, здаровы на выгляд’ (Бяльк.). Укр. ви́дний ’ясны, відны’; ’прыкметны, бачны’, рус. смал., калуж., калін., тул. видный ’бачны’; ’рослы, статны, прыгожы’, польск. widny ’ясны, добра асветлены, бачны, прыкметы’, чэш. (кніжн.) vidný ’бачны, прыкметы’, славац. vidný ’поўны святла, ясны’; ’бачны, прыкметы’, славен. víden ’бачны’, серб.-харв. ви̂дан ’ясны, светлы’; ’бачны’; ’вядомы, выдатны’, макед. виден ’выдатны (аб асобе)’; ’важны, значны (аб выніках)’, балг. виден ’бачны’; ’вядомы, выдатны’; ’значны, важны’. Прасл. vidьnъ < vidъ > від (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)