васемнаццацігадо́вы, ‑ая, ‑ае.

1. Які працягваецца васемнаццаць год. Васемнаццацігадовы перыяд.

2. Узростам у васемнаццаць гадоў. Васемнаццацігадовы юнак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

юнко́р, ‑а, м.

Юны карэспандэнт; юнак, які піша і друкуецца ў якім‑н. перыядычным выданні, звычайна маладзёжным.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ю́нга

(ням. Junge = юнак)

падлетак на судне, які рыхтуецца стаць матросам.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Младзе́нец ’малады на вяселлі’ (віц., КЭС), ’дзяцюк, не зусім яшчэ дарослы хлопец’ (Нас.). З польск. młodzieniec ’юнак’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

за́цень, ‑і, ж.

Разм. Тое, што і засень. Вунь юнак і дзяўчына кіруюцца У зялёную зацень алей. Панчанка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

skinhead [ˈskɪnhed] n.

1. ко́ратка пастры́жаны юна́к, малады́ чалаве́к са стры́жкаю «во́жык»

2. скі́нхэд, «брытагало́вы»

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

недаяда́нне, ‑я, н.

Недастатковае харчаванне. Ад недаядання худзеў твар, але гарэлі вочы прамяністым бляскам — юнак ішоў па храму навукі. Пестрак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

lad

[læd]

n.

хлапе́ц -ца́ m., юна́к -а́ m., дзяцю́к дзецюка́ m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

тынэ́йджэр

(англ. teenager = падлетак)

юнак або дзяўчына ва ўзросце ад 13 да 19 гадоў.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

даро́слы, -ая, -ае.

1. Які выйшаў з дзіцячага ўзросту, набыў сталасць.

Д. юнак.

2. у знач. наз. даро́слы, -ага, м., даро́слая, -ай, ж., мн. -ыя, -ых. Чалавек, які дасягнуў поўнай сталасці па гадах, паводзінах, дзеяннях.

Дарослыя вялі гутарку на прызбе.

|| наз. даро́сласць, -і, ж. (да 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)