вільго́тна-хало́дны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вільго́тна-хало́дны |
вільго́тна-хало́дная |
вільго́тна-хало́днае |
вільго́тна-хало́дныя |
| Р. |
вільго́тна-хало́днага |
вільго́тна-хало́днай
вільго́тна-хало́днае |
вільго́тна-хало́днага |
вільго́тна-хало́дных |
| Д. |
вільго́тна-хало́днаму |
вільго́тна-хало́днай |
вільго́тна-хало́днаму |
вільго́тна-хало́дным |
| В. |
вільго́тна-хало́дны (неадуш.)
вільго́тна-хало́днага (адуш.) |
вільго́тна-хало́дную |
вільго́тна-хало́днае |
вільго́тна-хало́дныя (неадуш.)
вільго́тна-хало́дных (адуш.) |
| Т. |
вільго́тна-хало́дным |
вільго́тна-хало́днай
вільго́тна-хало́днаю |
вільго́тна-хало́дным |
вільго́тна-хало́днымі |
| М. |
вільго́тна-хало́дным |
вільго́тна-хало́днай |
вільго́тна-хало́дным |
вільго́тна-хало́дных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
жу́дасна-хало́дны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
жу́дасна-хало́дны |
жу́дасна-хало́дная |
жу́дасна-хало́днае |
жу́дасна-хало́дныя |
| Р. |
жу́дасна-хало́днага |
жу́дасна-хало́днай
жу́дасна-хало́днае |
жу́дасна-хало́днага |
жу́дасна-хало́дных |
| Д. |
жу́дасна-хало́днаму |
жу́дасна-хало́днай |
жу́дасна-хало́днаму |
жу́дасна-хало́дным |
| В. |
жу́дасна-хало́дны (неадуш.)
жу́дасна-хало́днага (адуш.) |
жу́дасна-хало́дную |
жу́дасна-хало́днае |
жу́дасна-хало́дныя (неадуш.)
жу́дасна-хало́дных (адуш.) |
| Т. |
жу́дасна-хало́дным |
жу́дасна-хало́днай
жу́дасна-хало́днаю |
жу́дасна-хало́дным |
жу́дасна-хало́днымі |
| М. |
жу́дасна-хало́дным |
жу́дасна-хало́днай |
жу́дасна-хало́дным |
жу́дасна-хало́дных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
адчу́жана-хало́дны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адчу́жана-хало́дны |
адчу́жана-хало́дная |
адчу́жана-хало́днае |
адчу́жана-хало́дныя |
| Р. |
адчу́жана-хало́днага |
адчу́жана-хало́днай
адчу́жана-хало́днае |
адчу́жана-хало́днага |
адчу́жана-хало́дных |
| Д. |
адчу́жана-хало́днаму |
адчу́жана-хало́днай |
адчу́жана-хало́днаму |
адчу́жана-хало́дным |
| В. |
адчу́жана-хало́дны (неадуш.)
адчу́жана-хало́днага (адуш.) |
адчу́жана-хало́дную |
адчу́жана-хало́днае |
адчу́жана-хало́дныя (неадуш.)
адчу́жана-хало́дных (адуш.) |
| Т. |
адчу́жана-хало́дным |
адчу́жана-хало́днай
адчу́жана-хало́днаю |
адчу́жана-хало́дным |
адчу́жана-хало́днымі |
| М. |
адчу́жана-хало́дным |
адчу́жана-хало́днай |
адчу́жана-хало́дным |
адчу́жана-хало́дных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
сякі́ра, ‑ы, ж.
Гіст. Старажытная халодная зброя, якая нагадвала сякеру з лязом, падобным на маладзік.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
меч, мяча́, мн. мячы́, мячо́ў, м.
Старадаўняя халодная зброя, падобная на вялікі нож, востры з абодвух бакоў.
◊
Падняць меч на каго-н. — пачаць вайну, пайсці супраць каго-н.
Скрыжаваць мячы — пачаць паядынак, бой, спрэчку.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
зіма́, -ы́, мн. зі́мы і (з ліч. 2, 3 і 4) зімы́, зім, ж.
Самая халодная пара года паміж восенню і вясной.
Снежная з.
Рыхтавацца да зімы.
|| прым. зімо́вы, -ая, -ае і зі́мні, -яя, -яе.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
нава́ха
(ісп. navaja)
халодная зброя, іспанскі доўгі складны нож.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
КАНЧА́Р (цюрк.),
старажытнаруская і ўсходняя колючая халодная зброя (меч) з прамым доўгім (да 1,5 м) вузкім трох- ці чатырохгранным клінком. У 14—16 ст. быў на ўзбраенні коннікаў, служыў для паражэння праціўніка праз кольчатыя даспехі.
т. 8, с. 16
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
АСАБІ́СТАЯ ЗБРО́Я (ваен.),
індывідуальная агнястрэльная (пісталеты, рэвальверы і інш.) або халодная (корцікі, шашкі і інш.) зброя, якая належыць пэўнай асобе (напр., імянная зброя) або замацавана за ёю (напр., асабістая зброя афіцэра, служачага МУС і гэтак далей).
т. 2, с. 17
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
самбу́к, ‑у, м.
Салодкая халодная страва, прыгатаваная шляхам узбівання фруктовага пюрэ з цукрам і яечным жаўтком. Мандарынавы самбук. Яблычны самбук.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)