вторга́ться несов.

1. урыва́цца;

вторга́ться в чужи́е зе́мли урыва́цца ў чужы́я зе́млі;

2. (вмешиваться) уме́швацца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

dazwíschenkommen* vi (s)

1) уме́швацца, перашкаджа́ць

2) здара́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

intrude [ɪnˈtru:d] v. (into/on/upon)

1. урыва́цца

2. уме́швацца;

I hope I am not intruding. Спадзяюся, я вам не замінаю.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

грош, гро́ша, мн. гро́шы, -аў, м.

1. Дробная медная манета ў царскай Расіі.

Хай грошай ні гроша, абы слава хароша (прыказка). Ні гроша няма.

2. Разменная дробная манета ў некаторых еўрапейскіх краінах.

◊

Ні ў грош не ставіць каго-, што-н. — зусім не цаніць, не лічыцца з кім-, чым-н.

Устаўляць (уставіць) свае тры грошы (разм., неадабр.) — умешвацца ў чужыя справы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

interrupt

[,ɪntəˈrʌpt]

v.t.

1) перарыва́ць; перапыня́ць

2) перашкаджа́ць, заміна́ць

3) уме́швацца (у гу́тарку)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

poke one’s nose into

со́ваць нос куды́, уме́швацца не ў сваю́ спра́ву

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

éinmengen

1. vt уме́шваць

2. ~, sich уме́швацца (у справы)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

interveníeren [-v-] vi

1) нала́джваць інтэрве́нцыю; уме́швацца

2) быць пасрэ́днікам

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Матла́ць ’размахваць’ (ТС), матла́цца ’развявацца’ (Нікан.), матлуха́цца ’матляцца’ (ТС), матляха́ць (груб.) ’махаць’ (шчуч., Сцяшк. Сл.), матляха́тыса ’развявацца, хістацца’ (пін., Нар. лекс.). Да мата́ць (гл.), да асновы якога дадаюцца суфіксы ‑л‑ (‑лʼ‑) і ‑х‑а. Такі ж суфікс ‑л‑ (‑ль‑) назіраецца ў серб.-харв. космецк. умотла̏т, замотла̏т пры літаратурным умо̀тати, замо̀тати ’замотваць’, серб.-харв. мо̀тљати се ’матацца, намотвацца’, ’умешвацца’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

éinschreiten* vi (s) рабі́ць за́хады, уме́швацца;

geríchtlich ~ прыця́гваць да судо́вай адка́знасці

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)