urażać
1.
2.
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
urażać
1.
2.
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
тушы́раваць, ‑рум, ‑руеш, ‑руе;
1. У французскай барацьбе — пакласці (класці) праціўніка на лапаткі.
2. Злёгку ўдарыць (
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пля́скаць
пля́скаць (у дало́ні) in die Hände klátschen; Béifall klátschen (апладзіраваць)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
гу́паць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
га́хаць і га́хкаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зашиба́ть
1. (ударять)
2. (добывать, приобретать) зарабля́ць, абрыва́ць;
◊
зашиба́ть копе́йку абрыва́ць капе́йку;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пульсо́метр
(ад
помпа, у якой выцясненне вадкасці адбываецца пад уздзеяннем пары або газу.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Клі́мкаць ’
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
шлёпаць, -аю, -аеш, -ае;
1. каго (што), па чым і чым.
2. Тое, што і шлёпацца (
3. Ісці, хадзіць, крочыць (
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Кна́цаць ’бегаць за дзяўчатамі’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)