reinterpret [ˌri:ɪnˈtɜ:prɪt] v. тлума́чыць па-но́ваму, даць но́вае (іншае) тлумачэ́нне (чаму-н.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

экспліка́цыя

(лац. explicatio = тлумачэнне)

1) тлумачэнне ўмоўных абазначэнняў на планах, картах; легенда;

2) кароткае пісьмовае суправаджэнне экспазіцыі музея або выстаўкі.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

Explikatin f -, -en тлумачэ́нне, вытлумачэ́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Zichenerklärung f -, -en тлумачэ́нне зна́каў

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

рэма́рка, -і, ДМ -рцы, мн. -і, -рак, ж.

1. Заўвага; памета на палях (рукапісу, кнігі; уст.).

Рэмаркі на палях рукапісу.

2. У п’есе: тлумачэнне аўтара да тэксту, якое датычыць абставін дзеяння, знешняга выгляду ці паводзін персанажа.

|| прым. рэма́рачны, -ая, -ае (да 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

двая́кі zwifach, dppelt; zwespältig;

двая́кае значэ́нне Dppelbedeutung;

двая́кае тлумачэ́нне dppelte uslegung

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

verbally [ˈvɜ:bəli] adv. ву́сна, на сло́вах;

explain smth. verbally даць ву́снае тлумачэ́нне чаму́-н.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

tłumaczenie

н.

1. тлумачэнне, талкаванне;

2. пераклад

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

гло́са, ‑ы, ж.

Тлумачэнне незразумелае слова або выразу, якое даецца на палях або ў самім тэксце старажытных і сярэдневяковых рукапісаў. Глосы ў скарынінскіх тэкстах.

[Ад грэч. glossa — устарэлае слова, якое патрабуе тлумачэння.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

экзэге́за ж., экзеге́за ж. (тлумачэнне літаратурных або біблійных тэкстаў) Exegse f -, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)