1. Перагарэўшы ў якім‑н. месцы, адваліцца, адпасці ад чаго‑н. Сук адгарэў.
2.перан. Скончыцца, мінуцца. Што адбалела, Што адгарэла — Лісцем замецена.Каршанеўская.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
gnarl
[nɑ:rl]
n.
сук -а́m., сучо́к -ка́m.; на́раст -у m. (на дрэ́ве)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
галі́на, -ы, мн. -ы, -лі́н, ж.
1. Тонкі адростак на ствале дрэва; сук з веццем.
Бярозавая г.
2. Адгалінаванне ад чаго-н. галоўнага, асноўнага.
Бакавая г. роду.
|| прым.галі́навы, -ая, -ае (да 1 знач.).
|| памянш.галі́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак, ж. (да 1 знач.); прым.галі́нкавы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Кляк ’загнутая галіна ці корань’ (ТС), ’сук’ (Сл. паўн.-зах.). Укр.кляк ’залом’, славен.kléka ’сук, крывое дрэва’, польск.klęk, чэш.klek ’тс’. Магчыма, яшчэ прасл.klękъ, якое да klękati (Трубачоў, Эт. сл., 10, 31; ЕСУМ, 2, 469). Гл. клякаць.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
зачапі́цца, -чаплю́ся, -чэ́пішся, -чэ́піцца; зак.
1.чым, за што. Закрануўшы што-н., страціць магчымасць рухацца; закрануць сабой, якой-н. часткай цела ці адзення за што-н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Ко́кат ’тоўсты сук у вілаватым дрэве’ (Сл. паўн.-зах., Мат. Гом.), ’грэбень у пеўня’ (Мат. Гом.). Гл. кокаць. Відавочна, тут аб’ядналіся формы рознага паходжання. Кокат ’грэбень у пеўня’ да прасл.kokotъ ’певень’ (параўн. рус.кокот ’певень’ і серб.-харв.ко̏кот ’тс’). Кокат ’тоўсты сук у вілаватым дрэве’ да прасл.kogъtь (рус.кокот ’кіпцюр’, ’вілы’, ’разгалінаваны сук’) (параўн. Трубачоў, Эт. сл., 10, 117–118). Беларускі матэрыял прадстаўлены ў Парукаў, Бел. М, 6, 26.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
зачапі́цца sich verfángen*, hängen bléiben*vi (s);
зачапі́цца за сук (вопраткай) an éinem Ast hängen bléiben*
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
прабо́й, ‑я, м.
Металічная дужка, убітая ў дзверы, вечка і пад., якая служыць для навешвання замка. Дзверы ў сенцах былі замкнёны: клямка надзета на прабой, у ім — доўгі сасновы сук.Пташнікаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
sęk, ~u
м.сук;
w tym sęk! — вось у чым загваздка!
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Свяча́ ‘свечка; рытуальная святочная свечка’ (Нас.), свеча́ ‘свечка’, ‘прамы сук у сасне’ (ТС). Гл. свечка.