пастраша́ць
‘прымушаць баяцца каго-небудзь, чаго-небудзь, выклікаць страх у каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пастраша́ю |
пастраша́ем |
| 2-я ас. |
пастраша́еш |
пастраша́еце |
| 3-я ас. |
пастраша́е |
пастраша́юць |
| Прошлы час |
| м. |
пастраша́ў |
пастраша́лі |
| ж. |
пастраша́ла |
| н. |
пастраша́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пастраша́й |
пастраша́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
пастраша́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
переборо́ть сов.
1. (победить) перамагчы́, паду́жаць;
2. перен. (преодолеть) пераадо́лець, перасі́ліць, перамагчы́;
переборо́ть страх пераадо́лець (перасі́ліць, перамагчы́) страх.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пало́хаць, -аю, -аеш, -ае; незак., каго (што).
Наводзіць страх, боязь.
|| зак. спало́хаць, -аю, -аеш, -ае і напало́хаць, -аю, -аеш, -ае; -аны.
|| наз. пало́ханне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
фо́бія
(гр. phobos = страх)
неадчэпны, назойлівы страх пры некаторых псіхічных захворваннях.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
жывёльны
1. в разн. знач. живо́тный;
ж. свет — живо́тный мир;
ж. страх — живо́тный страх;
2. ско́тный;
ж. двор — ско́тный двор
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пані́чны pánisch;
пані́чны страх pánischer Schrécken
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
страстьIII нареч., прост. страшэ́нна, стра́шна, страх; (очень) ве́льмі;
страсть как хо́чется пое́хать страх як хо́чацца пае́хаць;
страсть люблю́ страшэ́нна (стра́шна) люблю́;
наро́ду на у́лицах — страсть наро́ду на ву́ліцах — страх.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
wind-up [ˈwaɪndʌp] n. infml страх, нерво́вае ўзрушэ́нне
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
адцура́ць
‘канфіскаваць, адымаць што-небудзь; адмаўляцца ад каго-небудзь, чаго-небудзь, выракацца каго-небудзь, чаго-небудзь; наводзіць страх на каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адцура́ю |
адцура́ем |
| 2-я ас. |
адцура́еш |
адцура́еце |
| 3-я ас. |
адцура́е |
адцура́юць |
| Прошлы час |
| м. |
адцура́ў |
адцура́лі |
| ж. |
адцура́ла |
| н. |
адцура́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адцура́й |
адцура́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
адцура́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
укра́сціся сов., в разн. знач. вкра́сться;
у тэкст укра́лася памы́лка — в текст вкра́лась оши́бка;
укра́ўся ў душу́ страх — вкра́лся в ду́шу страх
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)