О́ ДЗУ (Ясудзіра) (12.12.1903—12.12.1963),
японскі рэжысёр. Здымаў пераважна сумныя і лірычныя з мяккім гумарам фільмы, якія ўводзілі гледача ў паўсядзённае жыццё, паказвалі ўзаемаадносіны бацькоў і дзяцей. Сярод «нямых» фільмаў — «Універсітэт-то я скончыў...» (1929), «Такійскі хор» (1931), «Нарадзіцца-то я нарадзіўся...» (1932), «Аповесць пра плывучую ваду» (1934), «Такійская гасцініца» (1935); гукавых — «Адзіны сын» (1936), «Позняя вясна» (1949), «Час збору ўраджаю» (1951), «Смак простай ежы» (1952), «Такійская аповесць» (1953), «Кветкі Хіган» (1958), «Смак сайры» (1962). Рэжысёрскі стыль О. стаў адной з асноў традыц. школы яп. кіно: спакойная кампазіцыя, запаволенасць дзеяння, адсутнасць вострых драм. калізій, доўгія агульныя планы. З 1955 ген. сакратар Асацыяцыі кінарэжысёраў Японіі.
т. 11, с. 427
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
гарката́ , -ы́ , Д М -каце́ і гарко́ та , -ы, Д М -ко́ це, ж.
1. Горкі смак , пах.
Г. ў роце.
Есці гаркату.
2. перан. Пачуццё горычы як вынік якіх-н. няўдач.
Г. на сэрцы.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
toothsome [ˈtu:θsəm] adj. fml прые́ мны на смак ;
toothsome dessert ве́ льмі сма́ чны дэсе́ рт
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
geschmá ckwidrig a непрые́ мны на смак
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
сма́ чны , -ая, -ае.
1. Прыемны на смак (у 2 знач. ); апетытны.
Смачныя яблыкі.
Смачная мачанка.
2. перан. Які прыносіць задавальненне; прыемны.
С. сон.
Смачныя перспектывы.
3. перан. Сакавіты, каларытны.
С. выраз.
|| наз. сма́ чнасць , -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
кі́ сла-сало́ дкі , ‑ая, ‑ае.
Які мае адначасова і кіславаты і саладкаваты смак . Кісла-салодкі яблык.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сільві́ н , ‑у, м.
Празрысты мінерал, падобны да каменнай солі, горка-салёны на смак ; хлорысты калій.
[Фр. sylvine.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
taste 1 [teɪst] n.
1. смак ;
sweet to the taste сало́ дкі на смак ;
it’s to my taste гэ́ та мне да сма́ ку
2. кава́ лачак; глыто́ к;
He had a taste of freedom. Ён адчуў смак волі.
3. густ, схі́ льнасць;
a man of taste чалаве́ к з гу́ стам;
tastes differ пра гу́ сты не спрача́ юцца
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Пры́ смак ’дадатковы, пабочны смак , які прымешваецца да смаку чаго-небудзь’ (Растарг. , ТСБМ ), прысма́ к ’тс’ (Байк. і Некр. ), ’добры, прыемны смак ’ (Нас. ), таксама прысма́ ка , прысма́ кі ’ласункі, салодкае; смачныя, асабліва прыгатавання стравы’; ’прыправа’ (ТСБМ , Нас. , Мядзв. , Нік. Очерки , Гарэц. , Байк. і Некр. , Др.-Падб. , Растарг. , Бяльк. , Нар. сл. , Сл. ПЗБ , ТС ), сюды ж прысма́ чыті ’заправіць’ (З нар. сл. ). Рус. при́ сма́ к ’прыемны смак ; прыправа; ласунак’, укр. присма́ ка ’прыправа; ласунак’. З польск. przysmak ’прыправа, ласунак’ (Фасмер , 3, 366). Параўн. смак .
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
закаштава́ ць , ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак. , чаго і без дап.
Разм. Паспрабаваць на смак ; пакаштаваць. Закаштаваць каравая.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)