2. Назва розных тэхнічных прыстасаванняў у форме падоўжанага цыліндра, звязанага з цэнтральным рэзервуарам, з якіх адпускаецца бензін, газ, вада і інш.
Бензінавая к.
Газавая к.
3. Рад лічбаў, слоў, размешчаных па вертыкалі; слупок тэксту ў газеце, кнізе.
К. лічбаў.
К. газетнага тэксту.
|| прым.кало́нкавы, -ая, -ае (да 2 знач.; спец.).
Калонкавае свідраванне.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
carry forward
а) рабі́ць по́ступ, ісьці́ за не́чым напе́рад
б) перано́сіць на другу́ю бачы́ну ці ў другі́слупо́к
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
пігасты́ль
(ад гр. pyge = крыж + stylos = слупок)
задні канец хрыбетніка ў рада жывёл, прадстаўлены зросшыміся зрослымі пазванкамі; копчык (напр. у птушак).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Ту́мба ‘невысокі слупок ля дарогі або тратуара’, ‘круглае збудаванне для наклейвання афіш, аб’яў’, ‘падстаўка’ (ТСБМ, Некр. і Байк., Яўс.), ‘выемка, гняздо ў бэльцы, куды ўстаўляецца прамавугольны шпень кроквы’ (Зайка Кос.), ‘тоўстая мажная кабета’ (Яўс.), тумбава́ты ‘тоўсты (чалавек)’ (Сцяшк. Сл.), тумбішча ‘непаваротлівая жанчына’ (Юрч. СНЛ). Праз польскую (tumba першапачаткова ‘саркафаг для цела святога’, пасля ‘слупок’, якое з лац.tumba) ці рускую мову (ту́мба, якое з нова-в.-ням.Tumbe ‘магіла’, ‘труна’, ‘яма’) з нар.-лац.tumba ‘магіла’, апошняе ўзыходзіць да ст.-грэч.τύμβος; ‘пагорак’, ‘магільны курган’, роднаснага лац.tumulus ‘узгорак’ (Фасмер, 4, 120; ЕСУМ, 5, 675; Чарных, 2, 271; Арол, 4, 116).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
łam, ~u
м.друк.слупок, калонка;
na ~ach prasy — на старонках газет
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
кало́нкаж.
1. (слупоктэксту) Spálte f -, -n; Kolónne f -, -n (слупоклічбаў);
2. (вадаправодная) Hydránt m -(e)s, -e;
3. (уванным пакоі) Bádeofen m -s, -öfen;
га́завая кало́нка Gásdurchlauferhitzer m -s, -;
4.аўта Lénksäule f -, -n;
5.:
бензазапра́вачная кало́нка Tánksäule f;
6.:спец.газаачышча́льная кало́нка Gásreinigungssäule f
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
кантава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; незак., што.
1. Абчэсваючы (дошку, бервяно, камень і г. д.), рабіць кант 1 (у 1 знач.). Кантаваць слупок. □ Не ўсе цесляры добра ўмелі кантаваць бярвенне.Пальчэўскі.
2. Пераварочваць (грузы) пры перамяшчэнні або выраб пры апрацоўцы. У сярэдзіне .. [скрыні] быў матор, на баках надпісы: «Асцярожна, не кантаваць!»Карпюк.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
mercury
[ˈmɜ:rkjəri]1.
n., pl. -ries
1) рту́ць -і f., жыво́е срэ́бра
2) рту́тны слупо́к у тэрмо́мэтры або́ баро́мэтры
2.
adj.
рту́тны
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Баля́сы тачы́ць ’балагурыць і да т. п.’ (Нас., Шат.). Рус.точи́ть баля́сы, укр.точи́ти баля́си. У аснове фразеалагізма ляжыць баля́са ’драўляны вытачаны слупок’ (гл.). Тачы́ць бал́ясы < ’займацца непатрэбнай, ужо зробленай працай’. Гл. Фасмер, 1, 119; Шанскі, 1, Б, 29–30; Праабражэнскі, 1, 15; падрабязна Вінаградаў, РЯШ, 1941, 2, 18.