lay hold of, lay hold on, lay hold upon

а) захапі́ць што-н.

б) скарыста́ць з чаго́-н.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

rstbst a:

der ~e пе́ршы сустрэ́чны;

das ~e uto bentzen скарыста́ць пе́ршы сустрэ́чны аўтамабі́ль

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

nlass m -es, -lässe прычы́на, зачэ́пка, наго́да;

aus ~ з вы́падку;

etw. zum ~ nhmen* скарыста́цьы́карыстаць] вы́падак

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ужы́ць (скарыстаць, выкарыстаць) nwenden* vt, verwnden* vt (прымяняць);

ужы́ць но́вы ме́тад ein nues Verfhren nwenden* [verwnden*];

ужы́ць вы́раз inen usdruck bentzen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

вы́карыстаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Скарыстаць што‑н., ужыць у сваіх мэтах. Выкарыстаць адпачынак. Выкарыстаць зручны момант. □ Якаў радаваўся свайму вольнаму вечару, было жаданне як мага лепш выкарыстаць яго. Кулакоўскі. Свет для моладзі цяпер адкрыты, шырокі — чаму ж не выкарыстаць гэтую магчымасць?.. Хадкевіч. // Знайсці прымяненне. Пакуль на поле не выехалі, прараб стараўся выкарыстаць кожнага цалінніка на будоўлі. Пальчэўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

красамо́ўства н.

1. Berdsamkeit f -, Rdegewandtheit f -;

скарыста́ць усю́ моц красамо́ўства sine gnze Rdekunst insetzen, sine gnze Berdsamkeit ufbieten*;

2. (мастацтва) Rdekunst f -, -künste, Rhetrik f -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

use2 [ju:z] v.

1. выкарысто́ўваць; карыста́цца; ужыва́ць;

May I use your name as a reference? Ці магу я спаслацца на вас?

2. абыхо́дзіцца (з кім-н.), ста́віцца (да каго-н.)

use your head паду́май

use up [ˌju:zˈʌp] phr. v. скарыста́ць, патра́ціць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

сенажа́ць ж.

1. сеноко́сное уго́дье, луг м.;

скарыста́ць пад с. — испо́льзовать под луг;

касі́ць ~ці — коси́ть луга́;

2. (место косьбы) сеноко́с м., поко́с м.;

пайсці́ на с. — пойти́ на сеноко́с (поко́с)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пазайма́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

1. Запоўніць сабою, заняць усё, многае. Усе двары пазаймалі прыезджыя людзі. Колас. // Узяць у сваё карыстанне, скарыстаць для сваіх мэт усё, многае.

2. Захапіць нейкую колькасць чаго‑н., нейкую прастору. Бацька праз людзей даведаўся, што ехаць нам цяпер можна толькі на станцыю Парафіянава, бо папярэднія нашы станцыі пазаймалі немцы. Дубоўка.

3. Ахапіўшы, пагнаць куды‑н. усіх, многіх. Пазаймаць кароў у статак.

4. Заняць каго‑н. чым‑н. некаторы час. Пазаймаць гасцей паўгадзінкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыко́нчыць разм.

1. (скарыстаць) ufbrauchen vt; ufessen* vt (з’есці);

прыко́нчыць запа́сы die Vrräte ufbrauchen;

2. (забіць) den Rest gben*, den Gr¦aus mchen (каго-н. D), j-n um die cke brngen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)