1. У старажытнагрэчаскай міфалогіі: шматгаловая змяя, у якой замест адсечаных галоў вырасталі новыя.
2. Дробная бесхрыбетная кішачнаполасцевая жывёліна, прэснаводны паліп са шчупальцамі вакол рота.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
вы́плеваць, ‑люю, ‑люеш, ‑люе; зак., што.
Выкінуць з рота пляўкамі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ро́тавы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да рота. Ротавая поласць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
стаматаско́п, ‑а, м.
Прыбор з люстэркам для агляду поласці рота.
[Ад грэч. stoma — рот і skopeō — назіраю.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
стаматы́т, ‑у, М ‑тыце, м.
Запаленне слізістай абалонкі поласці рота.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
jack-o’-lantern[ˌdʒækəˈlæntən]n. ліхта́р з гарбуза́ (з дзіркамі ў форме вачэй, носа і рота)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
грэнадзёр, -а, мн. -ы, -аў, м.
У царскай і некаторых сучасных арміях: ваеннаслужачы некаторых прывілеяваных пяхотных ці кавалерыйскіх палкоў, першапачаткова прызначаных для штурму варожых умацаванняў.
Рота грэнадзёраў.
|| прым.грэнадзёрскі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
перага́р, -у, м.
1. Тое, што перагарэла.
Цягне перагарам ад спаленага смецця.
2. Непрыемны пах з рота ад вялікай колькасці выпітых спіртных напіткаў.
Ад суседа патыхала перагарам.
|| прым.перага́рны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)