distribute

[dɪˈstrɪbjət]

v.t.

1) раздава́ць, разьдзяля́ць

2) распаўсю́джваць; пашыра́ць

3) разьмярко́ўваць; расклада́ць

4) дзялі́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

rozkładać

незак.

1. раскладаць; размяшчаць; разбіраць;

2. раскідаць; разводзіць;

rozkładać ramiona — разводзіць рукамі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

нагатава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак., чаго.

1. Назапасіць нейкую колькасць чаго‑н. [Санітар] нагатаваў дробных паленцаў, збіраючыся раскладаць агонь на прыпеку. Колас.

2. Згатаваць у нейкай колькасці. Нагатаваць супу. □ З аленіны .. [Сушылаў] нагатаваў такіх смачных рэчаў, якіх я ніколі ў жыцці не еў. Шамякін.

3. Накіпяціць у нейкай колькасці. Нагатаваць вару.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

раскла́дка, ‑і, ДМ ‑дцы, ж.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. раскладаць ​1 — раскласці ​1.

2. Планавае размеркаванне каго‑, чаго‑н. На сходзе за бацюшку галасавалі, каб ён увайшоў у камісію па падліку і раскладцы падаткаў. Чарот. — У нас дагэтуль па закону, па раскладцы... А ці так жа можна, каб такое свавольства? Лынькоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

захадзі́цца, ‑хаджуся, ‑ходзішся, ‑ходзіцца; зак.

Разм.

1. Стаміцца ад доўгай хады. Захадзіцца за дзень.

2. Замітусіўшыся, пачаць старанна, рупліва што‑н. рабіць. Маці заходзілася: трэба пачаставаць дарагога госця! Мележ. Нупрэй захадзіўся, кінуўся раскладаць агонь. Колас.

3. Разм. З сілай пачацца; усхадзіцца. Вецер захадзіўся. Мяцеліца захадзілася. // перан. Разгневацца, разлютавацца, раз’юшыцца. — А што я табе такое, скажам, зрабіў, што так ты захадзіўся? Галавач.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

lay out

а) расклада́ць, выклада́ць

The refreshments were laid out — Падмацу́нкі былі́ раскла́дзеныя

б) informal вы́класьці, вы́даткаваць (гро́шы)

в) падрыхтава́ць, прыбра́ць (нябо́жчыка)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

dissolve

[dɪˈzɑ:lv]

1.

v.t.

1) распушча́ць, распуска́ць

2) касава́ць, разьвя́зваць

The marriage was dissolved — Жані́мства было́ разьвяза́нае

3) распуска́ць парля́мэнт

4) расклада́ць

2.

v.i.

распушча́цца

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

separate​2 [ˈsepəreɪt] v.

1. аддзяля́ць, раз’ядно́ўваць

2. расклада́ць (на часткі)

3. аддзяля́цца; разлуча́цца; разыхо́дзіцца (пра мужа і жонку)

4. сартава́ць

♦

separate the sheep from the goat разбіра́цца, хто ёсць хто;

separate the wheat from the chaff аддзяля́ць зе́рне ад мякі́ны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

analyze

[ˈænəlaɪz]

v.t.

1) аналізава́ць; разгляда́ць

to analyze the situation — разгле́дзець сытуа́цыю

2) Chem. аналізава́ць, расклада́ць

3) разьбіра́ць

to analyze a sentence grammatically — зрабі́ць граматы́чны разбо́р ска́зу

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

раскла́д, ‑у, М ‑дзе, м.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. раскладаць ​1 — раскласці ​1.

2. Графік, у якім указваецца час, месца, паслядоўнасць правядзення чаго‑н. Пеця дакладна ведаў расклад усіх паяздоў і да кожнага з іх быў напагатове. Ракітны. Вучні застукалі векамі партаў, зашамацелі сшыткамі — у раскладзе значыўся ўрок па мове. Шахавец. // Парадак, распарадак чаго‑н. Лабановіч прыносіць свой расклад работы ў школе. Колас.

•••

Штатны расклад — дакумент, які вызначае склад работнікаў якой‑н. установы, прадпрыемства з указаннем іх пасад і акладаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)