judicial [dʒu:ˈdɪʃl] adj.

1. судо́вы;

the judicial system судо́вая сістэ́ма

2. судзе́йскі

3. разва́жлівы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

гарачы́цца, ‑чуся, ‑чышся, ‑чыцца; незак.

Быць ва ўзбуджаным стане, праяўляць нецярплівасць, паспешлівасць. Сяргей часта гарачыўся, любіў спрачацца, і тады на дапамогу яму заўсёды прыходзіў разважлівы Ігар. Васілёнак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разва́жны

1. гл. разважлівы;

2. (паважны) geméssen; gléichmäßig;

разва́жная пахо́дка geméssener Gang

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

well-advised

[,welədˈvaɪzd]

adj.

1) разва́жлівы

2) до́бра паінфармава́ны, з до́брай пара́дай

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

staid [steɪd] adj. цвяро́зы; разва́жлівы; пава́жны;

He was rather a staid gentleman. Ён быў разважлівым джэнтльменам.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

behäbig a

1) зру́чны, уту́льны

2) няспе́шны, разва́жлівы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

sagacious

[səˈgeɪʃəs]

adj.

1) прані́клівы; практы́чна празо́рлівы

2) разва́жлівы, ке́млівы, ця́мны

3) разу́мны (пра зьвяра́)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

абы-што́, абы-чаго.

1. займ. няпэўны. Што‑н., што папала.

2. у знач. наз. Разм. неадабр. Непатрэбшчына, абсурд, глупства. — Пакінь гаварыць абы-што! — Пятро заўсёды быў спакойны і разважлівы. Новікаў. [Антон:] — Можа я пагаварыў табе абы-чаго? Ермаловіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

філасо́фскі, -ая, -ае.

1. гл. філасофія.

2. Уласцівы філосафу (у 2 знач.); спакойны, разважлівы, удумлівы.

Філасофскія адносіны да справы.

3. перан. Глыбакадумны, сур’ёзны (разм.).

Рабіць з філасофскім выглядам.

4. У аснову якога пакладзена глыбокая ідэя (кніжн.).

Філасофская паэма.

○

Філасофскі камень — згодна з уяўленнямі сярэдневяковых алхімікаў, фантастычнае цудадзейнае рэчыва, якое можа ператвараць металы ў золата, вылечваць усе хваробы, вяртаць маладосць і г.д.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

sane [seɪn]adj.

1. пры сваі́м ро́зуме

2. разва́жлівы, разу́мны;

a sane person ураўнава́жаная асо́ба;

a sane policy разу́мная палі́тыка

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)