струнны ўдарна-клавішны музычны інструмент, разнавіднасці ф. — раяль і піяніна.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
глухі́, -а́я, -о́е.
1. Пазбаўлены слыху.
Г. чалавек.
Падручнікі для глухіх (наз.).
2.перан., да чаго. Неспагадлівы, раўнадушны.
Г. да чужых патрэб.
3. Прыглушаны, невыразны.
Г. трэск.
Піяніна гучыць глуха (прысл.).
4. Густы, цёмны, непралазны.
Г. лес.
5. Ціхі, пустынны.
Г. завулак.
6.перан. Позні.
Глухая восень.
Глухая поўнач.
7. Без адтулін, суцэльны.
Глухая сцяна.
○
Глухі зычны — зычны гук, які вымаўляецца без удзелу голасу.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
relaxation[ˌri:lækˈseɪʃn]n.
1. адпачы́нак; заба́ва;
take some relaxation зрабі́ць перады́шку;
He finds relaxation in playing the piano. Ён знаходзіць адпачынак у ігры на піяніна.
2. рэлакса́цыя, расслабле́нне
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
finger board
1) грыф -а m. (скры́пкі, гіта́ры)
2) клявіяту́ра f. (піяні́на, арга́наў)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ivories
Sl.
а) кля́вішы (піяні́на, гармо́ніка)
б) білья́рдныя ку́лі
в) ко́сьці для гульні́
г) зу́бы
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ГУ́СЕЎ (Валянцін Іванавіч) (6.5.1911, с. Александрыя Стаўрапольскага краю, Расія — 17.7.1983),
бел. архітэктар, педагог. Засл. архітэктар Беларусі (1969). Скончыў Маскоўскі арх.ін-т (1936). З 1936 выкладчык БПІ, у 1959—78 у Бел.тэатр.-маст. ін-це. У творах выкарыстоўваў кампазіцыйныя прыёмы і формы класічнай архітэктуры. Асн. работы: Дом афіцэраў у Бабруйску, ф-капіяніна ў Барысаве (абодва 1937), пасёлкі пры торфапрадпрыемствах у Мінскай, Віцебскай, Магілёўскай, Гомельскай абл. (1937—39); праекты аднаўлення і рэканструкцыі разбураных у Айч. вайну акруговага Дома афіцэраў, жылых дамоў і адм. будынкаў у Мінску (1945—46), забудова праспекта Кірава ў Віцебску.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
piano
I[pɪˈænoʊ]
n., pl. -os
піяні́наn.
to play piano — граць на піяні́не
II[pɪˈɑ:noʊ]
adj., adv., Mus.
пія́на
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
mechanics
[mɪˈkænɪks]
n.
1) мэха́ніка f
2) тэ́хніка f. чаго́-н.
the mechanics of playing the piano — тэ́хніка ігры́ на піяні́на
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
recreation
[,rekriˈeɪʃən]
n.
гуля́ньне n., заба́ва f.; адпачы́нак -ку m.
She plays piano for recreation — Яна́ йгра́е на піяні́на для адпачы́нку
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
чэле́ста
(іт. celesta, ад лац. caelestis = нябесны)
пласціначны ўдарна-клавішны музычны інструмент, які знешне нагадвае невялікае піяніна або фісгармонію; пры гранні на ім утварае прыемныя меладычныя гукі, падобныя на звон званочкаў.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)