lustracja

ж. агляд; праверка; інспекцыя

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

examination [ɪgˌzæmɪˈneɪʃn] n.

1. агля́д; абсле́даванне; праве́рка, дасле́даванне

2. fml экза́мен

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

try-on [ˈtraɪɒn] n.

1. прыме́рка, праве́рка

2. infml спро́ба падману́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

try-out [ˈtraɪaʊt] n.

1. праве́рка, іспы́т

2. AmE (адбо́рачнае) спабо́рніцтва

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

вы́барачны stíchprobenweise, stíchprobenartig;

вы́барачная праве́рка Stíchprobe f -, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

іспы́т, ‑у, М ‑пыце, м.

1. звычайна мн. (іспы́ты, ‑аў). Праверка ведаў; экзамен. Здаваць іспыты. Прымаць іспыты. □ Гады яе [Васіліны] вучобы і для Іллюка не прайшлі дарэмна: ён шмат чытаў, вучыўся на курсах брыгадзіраў-паляводаў, здаў іспыты на шафера. Хадкевіч.

2. перан. Выпрабаванне, праверка. Гэта так, дарагая! Разлука, дарога — Для кахання суровы іспыт. Ліхадзіеўскі. Кожны дзень быў суровым іспытам. Лынькоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

экза́мен

(лац. examen = выпрабаванне)

1) праверка ведаў па якім-н. вучэбным прадмеце;

2) перан. якое-н. выпрабаванне, праверка (напр. баявы э., жыццёвы э.).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

пове́рка

1. (проверка) праве́рка, -кі ж.; (сверка) зве́рка, -кі ж.;

пове́рка вре́мени праве́рка ча́су;

2. (перекличка) паве́рка, -кі ж.;

на пове́рку пришли́ все́ на паве́рку прыйшлі́ ўсе́;

◊

на пове́рку на паве́рку.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Рэві́зія ’праверка, перагляд’ (ТСБМ). Ст.-бел. ревизия (ревизия) ’тс’ < ст.-польск. rewizyja < лац. revīsio ’зноў аглядаць’ (Булыка, Лекс. запазыч., 33).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

дакуме́нт, -а, М -нце, мн. -ы, -аў, м.

1. Дзелавая папера, што пацвярджае права на што-н.

Апраўдальны д.

Д. аб адукацыі.

2. Пасведчанне, што пацвярджае асобу прад’яўніка.

Праверка дакументаў.

3. Пісьмовыя помнікі, якія сведчаць пра гістарычныя падзеі.

Старажытнабеларускія граматы — гістарычныя дакументы.

Архіўныя дакументы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)