павысту́джваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Выстудзіць усё, многае. Павыстуджваць пакоі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

насме́ціць, ‑смечу, ‑смеціш, ‑смеціць; зак.

Нарабіць смецця, набрудзіць. Насмеціць у пакоі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паасо́бны, -ая, -ае (разм.).

1. Які існуе, дзейнічае самастойна побач з іншымі.

Мелі поспех не толькі калектывы, але і паасобныя выканаўцы.

2. Адзінкавы, рэдкі.

Апладзіравалі паасобныя гледачы.

3. Ізаляваны ад іншых, не звязаны з іншымі.

Жыць у паасобным пакоі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

suffocating [ˈsʌfəkeɪtɪŋ] adj. ду́шны, уду́шлівы;

It is suffocating in the room. У пакоі душна.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

до́сыць, прысл.

1. У дастатковай меры, даволі.

У доме ўсяго д.

2. (у спалучэнні з прым. або прысл.). Значна, у значнай ступені.

Задача д. складаная.

У пакоі д. утульна.

3. безас., у знач. вык. Выражае загад, патрабаванне.

Д. пустых размоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

цёпла, прысл., у знач. вык.

1. Пра цёплае надвор’е; цеплыню ў памяшканні.

Раніцай ц.

У пакоі ц.

2. каму. Пра адчуванне кім-н. цяпла.

У паліто мне ц.

3. перан. Пра адчуванне душэўнай цеплаты.

На душы ц. ад добрых слоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

паго́цаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Разм. Гоцаць некаторы час. Пагоцаць па пакоі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

adjoining

[əˈdʒɔɪnɪŋ]

adj.

суме́жны; сусе́дні

adjoining rooms — сусе́днія, суме́жныя пако́і

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

áufgeräumt a

1) вясёлы, усхвалява́ны

2) прыбра́ны (аб пакоі)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

аванза́ла, ‑ы, ж.

Пярэдняя зала, пакоі перад галоўнай залай у вялікіх грамадой памяшканнях, палацах.

[Ад фр. avant — перад і salle — зала.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)