czarować się

незак. падманвацца; падманваць самога сябе

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

hintergéhen* vt падма́нваць, ашу́кваць, зво́дзіць; злоўжыва́ць даве́рам

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Прэзентава́ць ’паднесці (падносіць) у якасці падарунка; падараваць’ (ТСБМ), прызынтыв́аць ’падманваць ілжывымі абяцанкамі’ (Бяльк.). Відаць, з рус. презентова́ть ’тс’. Параўн. празантаваць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

mydlić

незак. мыліць;

mydlić oczy разм. падманваць каго

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

hinéinlegen vt

1) укла́дваць, змяшча́ць

2) падма́нваць, падво́дзіць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

übervórteilen vt аблі́чваць; абва́жваць; абме́рваць; падма́нваць, ашу́кваць; абдзяля́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Аблу́да 1 ’зман, памылка’ (БРС, Яруш., КТС), аблудны (КТС), польск. obłuda (да łudzić ’падманваць’).

Аблу́да 2 ’бадзяга’ (драгіч., Лучыц-Федарэц, вусн. паведамл.) да блудзіць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

seduce

[sɪˈdu:s]

v.t.

1) спакуша́ць

2) зво́дзіць, зьбіва́ць з пра́вільнага шля́ху; зьво́дзіць, спакуша́ць да інты́мнае блі́зкасьці

3) ашу́кваць; падма́нваць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

sóhlen vt

1) падбіва́ць падно́скі

2) разм. хлу́сіць, падма́нваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

lackíeren vt

1) лакірава́ць, пакрыва́ць ла́кам

2) разм. падма́нваць, ашу́кваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)