Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
перагуля́ць
1. (нанова) noch ein Mal spíelen;
2.спарт. (перамагчы) überspíelen vt
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
rejoin
[,ri:ˈdʒɔɪn]1.
v.t.
злуча́ць, спалуча́ць нано́ва
2.
v.i.
ізно́ў далуча́цца, злуча́цца
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
рэарганіза́цыя
(фр. réorganisation, ад лац. re- = нанова + с.-лац. organisatio = арганізацыя)
перабудова, змена структуры і функцый установы, арганізацыі і інш.
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
піса́га, ‑і, ДМ ‑сазе, ж. іпіса́г, ‑а, м.
Рубец, шрам. Здаецца, нанова пачыналі балець раны і пісагі ад шампалоў і бізуноў.Крапіва./уперан.ужыв.Паабапал дарогі стаяць высокія хвоі з пісагамі падсочкі.С. Александровіч.На худой рабрыністай спіне выразна выступалі цёмныя старыя рубцы пісагоў.Якімовіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
newly[ˈnju:li]adv.
1. няда́ўна;
a newly built house няда́ўна пабудава́ны дом;
a newly married couple маладажо́ны, малады́я
2. за́нава, на́нава, нано́ва;
a newly painted gate свежапафарбава́ныя/то́лькі што пафарбава́ныя варо́ты
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
ДОН ((Donne) Джон) (22.1 або 12.2.1572, Лондан — 31.3.1631),
англійскі паэт, заснавальнік т.зв. метафізічнай школы англ. барока. Вучыўся ў Оксфардскім ун-це. У 1615 прыняў духоўны сан, з 1621 настаяцель сабора св. Паўла ў Лондане. Вершы Д. разыходзіліся ў рукапісах (свядома не друкаваў іх, выпадкова былі апублікаваны пахавальныя элегіі «Шлях душы» і «Анатомія свету», 1611—12). Першы зборнік паэзіі выйшаў пасля смерці Д. ў 1633. Пісаў у жанры сатыры, эпісталы, любоўнай элегіі, санета (найб. вядомы цыкл «Песні і санеты»), духоўнай лірыкі. У позні перыяд пераважалі рэліг. матывы з разважаннямі аб прыродзе чалавечай душы, яе макракосмасе («Святыя санеты»). Адкрытая нанова ў 20 ст. творчасць Д. зрабіла вял. ўплыў на еўрап. паэзію.
Тв.:
Рус.пер. — Стихотворения. Л., 1973;
У кн.: Английская лирика первой половины XVII в. М. 1989.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
бядо́та, ‑ы, ДМ ‑доце, ж.
Разм.
1. Бяда, гора. Да ўсіх Галіных бядот дадалася новая, ужо зусім рэальная бяда: стараста паведаміў ёй, каб збіралася ў Германію.Няхай.
2. Матэрыяльныя нястачы, беднасць, галеча, бедната. І тут нейк сама сабою ўспомнілася Панямонь і марная страта грошай, праўда, невялікіх, але ў такой бядоце яны мелі б значную сілу.Колас.І там, дзе гібелі Ў бядоце бясконцай, Жыццё маладое ўстала Нанова.Броўка.
3.зб. Бедната, бедныя людзі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)