rozgardiasz, ~u

м. сумятня, мітусня; бязладдзе, раздрай

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

mayhem [ˈmeɪhem] n. сумятня́, мітусня́, па́ніка;

There was complete mayhem after the explosion. Пасля выбуху пачалася сапраўдная паніка.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

снова́ние​II ср. мітусе́нне, -ння ср., мітусня́, -ні́ ж.; хаджэ́нне, -ння ср.; см. снова́ть​II.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Krawáll m -s, -e шум, мітусня́, сумятня́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Tumúlt m -s, -e шум, мітусня́, вэ́рхал

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Тарапа́ны ’здані, страх’ (навагр., Сл. ПЗБ), ’мітусня, мільгаценне ў вачах’ (лід., Сл. ПЗБ). Гл. тарапачэ́.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

катава́сія, ‑і, ж.

1. Песнапенне, што выконваецца абодвума клірасамі, якія для гэтага сыходзяцца разам на сярэдзіну царквы.

2. перан. Беспарадак, мітусня, неразбярыха. Паразумнеў надта малады народ, не слухаюць старэйшых. Ад гэтага і пайшла катавасія на свеце. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

катава́сія

(гр. katabasion = сыходжанне)

1) заключная песня ў царкоўным каноне, у час якой абодва клірасы сыходзяцца разам на сярэдзіну царквы;

2) перан. беспарадак, мітусня, неразбярыха.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Куламе́са ’блытаніна, сумесь, штурханіна, мітусня’ (ТСБМ, Нас., Гарэц., Яруш., Бяльк.), ’гразь, змешаная са снегам’ (ТСБМ). Гл. куламесіцца.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

◎ Летані́на ’беганіна’ (шчуч., Сл. паўн.-зах.), міёр. літаніна ’лётанне, беганне, мітусня’ (Нар. словатв.). З польск. latanina ’тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)