боепрыпа́сы, ‑аў; адз.

Баявыя прыпасы: снарады, міны, патроны і пад. На пуцях стаяў мёртвы бронецягнік, палалі эшалоны з боепрыпасамі. Мележ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

капіта́л, -у, м.

1. Вартасць, якая ў выніку выкарыстання наёмнай рабочай сілы прыносіць прыбавачную вартасць.

Прамысловы к.

Фінансавы к.

Пераменны к.

Пастаянны к.

2. звычайна мн. Грошы, вялікая сума грошай (разм.).

Купіў бы, ды капіталаў не хапае.

◊

Мёртвы капітал — каштоўнасці, маёмасць, якія не прыносяць даходу́.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Sáuergurkenzeit f -, -en жарт. мёртвы сезо́н, заці́шша

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Sáuregurkenzeit f -, -en жарт. мёртвы сезо́н, заці́шша

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

unemployed [ˌʌnɪmˈplɔɪd] n., adj.

1. беспрацо́ўны;

the unemployed беспрацо́ўныя

2. незаня́ты, нескарыста́ны;

unemployed capital мёртвы капіта́л

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

umarły

1. мёртвы;

2. м. нябожчык

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Сты́лы ‘халодны’ (Сцяшк. Сл.; чач., ЖНС), ‘застылы, скачанелы, мёртвы’ (ТС, Пятк. 2, Растарг.). Дзеепрыметнік ад стыць, гл.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

гіт, ‑у, М гіце, м.

Прабег каня на кароткую адлегласць (у конна-рысістым спорце).

•••

Мёртвы гіт — прыход коней да фінішу з аднолькавай скорасцю.

[Англ. heat.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

штыль

(гал. stil)

адсутнасць ветру на моры;

мёртвы ш. — поўная адсутнасць ветру.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

dead center, dead centre

1) дакла́дная сярэ́дзіна

2) мёртвы пункт

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)