Высок. Які славіцца подзвігамі; адважны, мужны, геройскі. Доблесная армія. □ Навекі слава доблесным салдатам, Што пераможна йшлі за свой народ.Панчанка.// Поўны доблесці. Доблесны подзвіг.// Самаадданы, накіраваны на дасягненне якой‑н. высокай мэты. Доблесная праца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
stalwart[ˈstɔ:lwət]adj.
1.fml мо́цны, ду́жы, мажны́
2.му́жны, сто́йкі, рашу́чы;
a stalwart will непахі́сная во́ля;
a stalwart knight адва́жны ры́цар
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
manly
[ˈmænli]
adj.
1) як мужчы́на, мо́цны, му́жны, высакаро́дны
2) адпаве́дны мужчы́нам
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
КРЫ́ШНА (санскр., літар. цёмны, чорны),
у індуізме і індуісцкай міфалогіі бажаство, восьмае ўвасабленне (аватара) бога Вішну. У эпічных легендах К. — мудры і мужны воін, часам вераломны да ворагаў, пазней, у сярэднія вякі, — боскі пастух-асілак (увасабленне сіл прыроды і кахання). Культ К. адыгрывае значную ролю ў індуізме. Легенды пра каханне К. да пастушак і яго подзвігі (забойства дэманаў і цара-тырана Кансу, узніманне над галавой гары, каб выратаваць ад дажджу людзей і іх статкі і інш.) здаўна выкарыстоўваюцца інд. л-рай і мастацтвам. На выявах К. — мужчына з цёмным (часцей цёмна-сінім або цёмна-ліловым) колерам скуры, ад якога і паходзіць яго імя.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
virile
[ˈvɪrəl]
adj.
1) узмужне́лы; мужчы́нскі
2) му́жны, мо́цны, ду́жы
3) я́ры, пладаві́ты
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
virile[ˈvɪraɪl]adj.
1. мужчы́нскі; узмужне́лы; ста́лы;
virile courage му́жнасць
2.му́жны; мо́цны, ду́жы;
a virile mind жывы́ ро́зум;
virile sports спорт для мужчы́ны
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
männlicha
1) мужчы́нскі
2) му́жны
3) грам. мужчы́нскага ро́ду
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Сці́пры ’шчыльны, сціснуты, збіты’, ’моцны, цвёрды, трывалы’ (Ласт.). Паводле Ластоўскага (там жа, 448), у выніку кантамінацыі сціслы і сперты (гл. перці), што малаверагодна; хутчэй з літ.stiprùs ’моцны, цвёрды, трывалы’, старое stìpras ’моцны; мужны’, лат.stiprs ’моцны’, адносна якіх гл. Смачынскі, 604. Фіксацыя толькі ў слоўніку Ластоўскага можа сведчыць ігра штучнае ўтварэнне.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
mánnhafta
1) му́жны, сла́ўны
2) мужчы́нскі, уласці́вы мужчы́нам
3) энергі́чны, рашу́чы
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
tápfer
1.a сме́лы, му́жны, хра́бры
2.adv сме́ла, му́жна;
sich ~ hálten* сто́йка трыма́цца
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)