БАБРО́Ў (Усевалад Міхайлавіч) (1.12.1922, г. Маршанск Тамбоўскай вобл., Расія — 1.7.1979),

расійскі спартсмен (футбол, хакей з шайбай). Засл. майстар спорту СССР (1948), засл. трэнер СССР (1967). Скончыў Ваенна-паветраную акадэмію імя Жукоўскага (1956) і Ваенны ін-т фіз. культуры і спорту (1960). Алімп. чэмпіён (1956, Карціна-д’Ампецца, Італія), чэмпіён свету (1954, 1956) і Еўропы (1954—56) па хакеі з шайбай. У 1946—56 чэмпіён СССР па футболе і хакеі з шайбай. Аўтар кніг «Самы цікавы матч» (1963), «Рыцары спорту» (1971).

т. 2, с. 184

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

trójmecz, ~u

м. спарт. сустрэча (матч) трох каманд

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

футбо́льны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да футбола. Футбольны сезон. □ Па тэлевізары перадавалі футбольны матч. Васілёнак. // Прызначаны для гульні ў футбол. Футбольнае поле. Футбольны мяч. □ Далі нашы спартсмены заяўку на футбольную форму — калі ласка, купілі і форму, і ўсё, што трэба са спортінвентару. Місько.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

football

[ˈfʊtbɔl]

1.

n.

1) футбо́льны мяч

2) амэрыка́нскі футбо́л

2.

adj.

футбо́льны

a football match — футбо́льны матч

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

рэва́нш м. Revanche [-´vã:ʃ(ə)] f -; Vergéltung f - (помста);

матч-рэва́нш спарт. Rückspiel n -s, -e;

палі́тыка рэва́ншу Revanchepolitik f -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

судзі́ць

1. несов., в разн. знач. суди́ть;

с. злачы́нца — суди́ть престу́пника;

не ў яго́ нату́ры с. і́ншых — не в его́ хара́ктере суди́ть други́х;

с. футбо́льны матч — суди́ть футбо́льный матч;

2. сов. (предопределить судьбу и т.п.) суди́ть;

до́ля ~ла яму́ шча́сце — до́ля суди́ла ему́ сча́стье

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прайгра́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак.

1. што і без дап. Пацярпець няўдачу ў гульні, спаборніцтве, спрэчцы і пад.

П. матч.

П. у спрэчцы.

2. што. Пазбавіцца чаго-н. у выніку азартнай гульні; прагуляць.

П. грошы.

3. што і без дап. Сыграць, выканаць.

П. пласцінку.

Аркестр прайграў уверцюру.

4. Правесці які-н. час, іграючы на чым-н.

П. дзве гадзіны на раялі.

|| незак. прайграва́ць, -раю́, -рае́ш, -рае́; -раём, -раяце́, -раю́ць (да 1—3 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

live​3 [laɪv] adv. : broadcast a speech/match live перадава́ць выступле́нне/матч у прамы́м эфі́ры;

perform live выступа́ць пе́рад пу́блікай (а не для запісу на плёнку)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

match​2 [mætʃ] n.

1. спабо́рніцтва, матч;

a football match футбо́льны матч

2. ро́ўня;

be more than a match for быць мацне́йшым, разумне́йшым (за праціўніка);

be no match for быць слабе́йшым (за праціўніка)

3. (for) то́е, што падыхо́дзіць ко́лерам, фасо́нам і да т.п.;

This skirt is a good match for the blouse. Гэтая спадніца добра падыходзіць да блузкі.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

nil [nɪl] n.

1. sport нуль;

They won the match three nil. Яны выйгралі матч з лікам 3:0.

2. нуль, нічо́га;

reduce the danger to nil зво́дзіць небяспе́ку да нуля́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)