arnica

[ˈɑ:rnɪkə]

n. Bot., Med.

1) а́рніка f. (расьлі́на)

2) Med. ле́кавая ва́дкасьць з а́рнікі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ле́кавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да лекаў, уласцівы ім; прызначаны для лекаў. Лекавы пах. Лекавая сыравіна. // Які валодае лекавымі ўласцівасцямі. Лекавыя расліны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паласка́нне, ‑я, н.

1. Дзеянне паводле дзеясл. паласкаць (у 1, 2 знач.).

2. Лекавая вадкасць (настой, раствор і пад.), якой палошчуць рот, горла.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Дымніца 4/325

- » - лекавая 4/325 (іл.)

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

крыва́ўнік, ‑у, м.

Шматгадовая травяністая лекавая расліна сямейства складанакветных з пёрыстымі рассечанымі лістамі і моцным пахам. Рыбачка падняла яго, схавала, Крываўнікам на ранах кроў спыніла. Лойка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Dróge f -, -n

1) ле́кавая сыраві́на

2) разм. нарко́тык

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Крэ́ўка ’лекавая трава’ (Мат. Гом.). Да кроў (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Тро́йзелле ‘лекавая трава’ (жытк., Нар. Гом.). Гл. труйзеле, трызелле.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

waleriana

ж.

1. бат. валяр’яна лекавая (Valeriana officinalis);

2. разм. валяр’янка

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Ласкату́ха ’лекавая расліна?’ (мін., КЭС). Магчыма, да лас капіца (гл.)

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)