кінатэ́ка

(ад кіна- + -тэка)

збор, архіў кінафільмаў і іншых кінаматэрыялаў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

кінаархі́ў

(ад кіна- + архіў)

установа, у якой захоўваюцца кінафільмы і кінаматэрыялы.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

кінаканцэ́рт

(ад кіна- + канцэрт)

канцэрт песень і музычных твораў з кінафільмаў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

кінапавільён

(ад кіна- + павільён)

пастаянная або часовая пабудова, прызначаная для кіназдымак.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

кінапрае́кцыя

(ад кіна- + праекцыя)

праектаванне кінафільмаў на экран пры дапамозе кінапраектара.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

кінасцэна́рый

(ад кіна- + сцэнарый)

літаратурны твор, на аснове якога ствараецца кінафільм.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

кінатрыло́гія

(ад кіна- + трылогія)

тры кампазіцыйна самастойныя кінафільмы, звязаныя агульнасцю сюжэту.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ДАКУМЕ́НТ (ад лац. documentum сведчанне, доказ),

1) дзелавая папера, што юрыдычна пацвярджае які-н. факт (напр., нараджэнне, узяцце шлюбу) ці права на што-н. (напр., дыплом, завяшчанне).

2) Афіц. пасведчанне асобы (напр., пашпарт).

3) Пісьмовыя помнікі пра гіст. падзеі.

4) Матэрыяльны носьбіт (папера, кіна- і фотаплёнка, магн. стужка і інш.) з запісанай на ім інфармацыяй, прызначанай для захоўвання і перадачы ў часе і прасторы.

т. 6, с. 14

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

кінаманта́ж

(ад кіна- + мантаж)

злучэнне асобна знятых частак кінафільма ў цэласны кінатвор.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

кінаму́зыка

(ад кіна- + музыка)

інструментальная і вакальная музыка, якая выконваецца ў кінафільме.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)