у́льтыма

(іт. ultimo = апошні, крайні)

апошні тэрмін выканання пэўнай здзелкі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

АМАРАЛІ́ЗМ (ад а... + лац. moralis маральны),

адмаўленне маральных асноў грамадства, ігнараванне агульнапрынятых нормаў паводзін. Да амаралізму можна аднесці цынізм, крайні нігілізм, адкрыты эгаізм, чалавеканенавісніцтва. Праяўленні амаралізму могуць спараджацца сац. прычынамі, маральна-псіхал. неразвітасцю індывіда. У свядомасці і паводзінах людзей амаралізм больш пашыраецца ў перыяды сац. крызісаў.

В.А.Паўлоўская.

т. 1, с. 306

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

prawoskrzydłowy

1. вайск. правафланговы;

2. спарт. крайні правы нападзення

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Bolshevism

[ˈboʊlʃə,vɪzəm]

n.

1) бальшаві́зм -у m.

2) кра́йні радыкалі́зм -у m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

экстрэма́ль

(ад лац. extremus = крайні)

мат. інтэгральная крывая дыферэнцыяльнага ўраўнення Эйлера.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

marginal

[ˈmɑ:rdʒɪnəl]

adj.

1) напі́саны або́ надрукава́ны на паля́х

2) кра́йні; бо́чны; паме́жны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

НАТАГЕ́Я (Notogea ад грэч. notos поўдзень + gē зямля),

біягеаграфічнае царства сушы, якое ўключае Аўстралію з навакольнымі астравамі, Новую Зеландыю, астравы і архіпелагі Акіяніі і крайні поўдзень Паўд. Амерыкі. У Н. вылучаюць 4 біягеагр. вобласці: Аўстралійскую, Новазеландскую, Палінезійскую і Патагонскую (гл. адпаведныя арт.). Найб. характэрныя рысы — старажытнае паходжанне і высокі ўзровень эндэмізму флоры і фауны, вял. разнастайнасць сумчатых жывёл.

т. 11, с. 205

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

immoderate

[ɪˈmɑ:dərət]

adj.

1) неўмеркава́ны (пра чалаве́ка); празьме́рны, кра́йні

2) нястры́маны, нестрыма́ны (сьмех, сі́ла)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

vanishing point [ˈvænɪʃɪŋˌpɔɪnt]n.

1. math. кро́пка перасячэ́ння дзвюх парале́льных лі́ній (у тэорыі перспектывы)

2. кра́йні рубе́ж;

be at the vanishing point сысці́ на нішто́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

skrajny

skrajn|y

крайні;

~a lewica (prawica) паліт. крайнія левыя (правыя)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)