probostwo

н.

1. парафія (каталіцкая);

2. пасада парафіяльнага ксяндза

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ры́мска-каталі́цкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ры́мска-каталі́цкі ры́мска-каталі́цкая ры́мска-каталі́цкае ры́мска-каталі́цкія
Р. ры́мска-каталі́цкага ры́мска-каталі́цкай
ры́мска-каталі́цкае		 ры́мска-каталі́цкага ры́мска-каталі́цкіх
Д. ры́мска-каталі́цкаму ры́мска-каталі́цкай ры́мска-каталі́цкаму ры́мска-каталі́цкім
В. ры́мска-каталі́цкі (неадуш.)
ры́мска-каталі́цкага (адуш.)		 ры́мска-каталі́цкую ры́мска-каталі́цкае ры́мска-каталі́цкія (неадуш.)
ры́мска-каталі́цкіх (адуш.)
Т. ры́мска-каталі́цкім ры́мска-каталі́цкай
ры́мска-каталі́цкаю		 ры́мска-каталі́цкім ры́мска-каталі́цкімі
М. ры́мска-каталі́цкім ры́мска-каталі́цкай ры́мска-каталі́цкім ры́мска-каталі́цкіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Імша́ ’каталіцкая абедня’ (ТСБМ, БРС, Яруш., Шат.). І‑ пратэтычнае. Ст.-бел., мша, имша (канец XV ст.) запазычана са ст.-польск. msza < ст.-чэш. mše, якое ўзыходзіць да ст.-в.-ням. missa, mëssa з лац. missa (Булыка, Лекс. запазыч., 183; Брукнер, 347).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

царква́ ж. Kírche f -, -n;

каталі́цкая царква́ (römisch-) kathólische Kírche;

правасла́ўная царква́ orthodóxe Kírche;

пратэста́нцкая царква́ protestántische Kírche;

унія́цкая царква́ gríechisch-kathólische [uniíerte] Kírche

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

БЕ́ЛАЯ ГАРА́ (Bilá Hora),

гара ў Чэхіі, побач з Прагай. Тут 8.11.1620 у час Трыццацігадовай вайны 1618—48 імперска-баварскія войскі (Каталіцкая ліга) разбілі чэшскія войскі (Пратэстанцкая унія). З гэтага часу Чэхія страціла сваю самастойнасць і на 300 гадоў трапіла пад уладу аўстрыйскіх Габсбургаў.

т. 3, с. 72

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

капэ́ла

(польск. kapela, ад с.-лац. capella = капліца)

1) хор у спалучэнні з аркестрам (напр. дзяржаўная харавая к.);

2) каталіцкая ці англіканская капліца.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

ГРО́ДЗЕНСКАЯ ВЫШЭ́ЙШАЯ ДУХО́ЎНАЯ СЕМІНА́РЫЯ,

духоўная рымска-каталіцкая вышэйшая навуч. ўстанова. Засн. ў Гродне ў 1990 1-м апостальскім адміністратарам біскупам Т.Кандрусевічам. Рыхтуе святароў. Тэрмін навучання 6 гадоў. Выкладаюцца: лац., англ., ням., польск., рус., бел. мовы; філасофія, тэалогія, літургія і інш. прадметы філасофскага і тэалагічнага зместу. Узначальвае семінарыю рэктар, якога, як і прэфекта, і выкладчыкаў, назначае дыяцэзіяльны біскуп. Размешчана ў будынку Гродзенскага кляштара бернардзінцаў.

т. 5, с. 425

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Rome [rəʊm] n.

1. Рым (горад)

2. Ры́мская імпе́рыя

3. ры́мска-каталі́цкая царква́; каталіцы́зм

♦

Rome wasn’t built in a day Рым не адра́зу будава́ўся;

when in Rome do as the Romans do ≅ у чужы́ манасты́р са сваі́м стату́там не хо́дзяць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

царква́, ‑ы; мн. цэрквы, ‑аў; ж.

1. Рэлігійнае аб’яднанне духавенства і веруючых на аснове агульнасці веры, вучэння і абрадаў набажэнства. Праваслаўная царква. Каталіцкая царква. Будыйская царква. □ Царква ў Расіі была неад’емнай часткай дзяржавы, адным з яе ведамстваў. «Звязда».

2. Будынак, у якім адбываецца праваслаўнае набажэнства. [Надзя:] А куды вы цяпер маліцца хадзіць будзеце: у царкву ці ў касцёл? Козел.

•••

Евангелічная царква — агульная назва рада пратэстанцкіх (галоўным чынам лютэранскіх) цэркваў.

Адлучыць ад царквы гл. адлучыць.

Адлучэнне ад царквы гл. адлучэнне.

[Ад грэч. kyriakē літаральна — божы дом.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

капэ́ла

(польск. kapela, ад с.лац. capella = капліца)

1) хор, а таксама ансамбль, інструментальны ці змешаны (са спевакоў і музыкантаў);

2) хор пеўчых;

3) каталіцкая ці англіканская капліца ў выглядзе асобнага збудавання, прыбудоўкі да касцёла або ў самім касцёле.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)