Павалочка ’кажух , пакрыты сукном, шуба’ (Бяльк. , Сцяшк. Сл. ). Рус. арх. , наўг. , перм. поволока ’верх, пакрышка кажуха’, цвяр. поволбчня , поволбчная шуба ’жаночы кажух , які пакрыты халстом’. Ад павалачыць < валачыць (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
НАСО́ Ў ,
у беларусаў верхняе расхіннае сял. адзенне з белага даматканага палатна. Падобны на халат, часта з шырокім адкладным каўняром. Апраналі на кашулю, зімою на кажух . Да пач. 20 ст. быў пашыраны ў Віцебскай, на Пн Мінскай і Магілёўскай губ. , а таксама на Смаленшчыне і Пскоўшчыне (Расія).
т. 11, с. 200
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Ró hrmantel m вайск. кажу́ х ду́ ла [ствала́ ]
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Stá hlmantel m тэх. ы́ [сталёвы] кажу́ х
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
віжава́ ць , ‑жую, ‑жуеш, ‑жуе; незак.
Разм. Сачыць, наглядаць. Прыцемкам, калі не віжуе чужое вока, захапіўшы дзяружку і кажух , Крамер кіруецца на агарод. Навуменка .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ушу́ шкацца , ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.
Разм. Цёпла адзецца, ухутацца. У вестыбюлі, ушушкаўшыся ў доўгі для верасня кажух , дрэмле на крэсле.. вартаўніца цётка Ульяна. Ракітны .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
* Суні́ з , суні́ с ’кажух з буркай’ (мядз. , Нар. сл. ). Да ніз (гл.); параўн. снізак (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
jacket [ˈdʒækɪt] n.
1. пінжа́ к; жаке́ т; ку́ ртка
2. суперво́ кладка (на кніжцы )
3. tech. ы́ ўка, кажу́ х , чахо́ л
4. AmE е́ рт для грампласці́ нкі, ды́ ска
5. pl. jackets BrE ы́ я лупі́ ны
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Абірхава́ ць ’нашыць на кажух «ірхі»’ (Шат. ), абіршываць ’абшыць мехам’, абіршыць (КЭС ), абіршыванне , абіршыны (Нас. ). Гл. ірха .
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Käfig m
1) кле́ тка
2) тэх. кажу́ х
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)