miażdżenie

н. драбленне; скрышэнне; знішчэнне

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wytępienie

н. знішчэнне, вынішчэнне; выкараненне

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Нікбіць ’губіць, нішчыць; ужываць на зло’ (Нас.). Няясна; зыходным здаецца назоўнік ⁺нікба ’знішчэнне, згуба’ ад нікнуць ’знікаць, гінуць’ (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

истребле́ние знішчэ́нне, -ння ср., вынішчэ́нне, -ння ср.; вы́вад, -ду м., вывядзе́нне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

уничтоже́ние знішчэ́нне, -ння ср., разг. зніштажэ́нне, -ння ср.; (истребление — ещё) вынішчэ́нне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Entláusung f -, -en дэзінфе́кцыя, знішчэ́нне во́шай

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Beséitigung f -, -en ліквіда́цыя, знішчэ́нне, скасава́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Áusrottung f -, -en вынішчэ́нне, знішчэ́нне; выкаране́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Verníchtung f -, -en знішчэ́нне, зніштажэ́нне, разбурэ́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

маса́кра

(англ. massacre)

забойства, павальнае знішчэнне, бойня.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)