забадзя́ць

запэцкаць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. забадзя́ю забадзя́ем
2-я ас. забадзя́еш забадзя́еце
3-я ас. забадзя́е забадзя́юць
Прошлы час
м. забадзя́ў забадзя́лі
ж. забадзя́ла
н. забадзя́ла
Загадны лад
2-я ас. забадзя́й забадзя́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час забадзя́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ушмарава́ць

запэцкаць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. ушмару́ю ушмару́ем
2-я ас. ушмару́еш ушмару́еце
3-я ас. ушмару́е ушмару́юць
Прошлы час
м. ушмарава́ў ушмарава́лі
ж. ушмарава́ла
н. ушмарава́ла
Загадны лад
2-я ас. ушмару́й ушмару́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час ушмарава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Абгню́сіць ’абгадзіць, запэцкаць’ (Шпіл.) да гнюс (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

вы́шмальцаваць, ‑цую, ‑цуеш, ‑цуе; зак., што.

Разм. Вымазаць, запэцкаць; зашмальцаваць. Вышмальцаваць камбінезон.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апэ́цкаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Разм. Запэцкаць, забрудзіць. Апэцкаць твар.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́вадзгаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Разм. Запэцкаць, забрудзіць. Вывадзгаць кашулю.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заслядзі́ць, ‑джу, ‑дзіш, ‑дзіць; зак., што.

Пакрыць слядамі; запэцкаць, затаптаць. Заслядзіць падлогу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папэ́цкаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Забрудзіць, замазаць; запэцкаць. Папэцкаць рукі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перапэ́цкаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Разм. Запэцкаць усё, многае або ўсіх, многіх.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прамазу́ціць, ‑зучу, ‑зуціш, ‑зуціць; зак., каго-што.

Запэцкаць, насыціць мазутай. Прамазуціць пакулле.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)