зак. настрыфікаваць; узаконіць, прыняць (замежны дыплом, вучоную ступень)
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Лю́нскі ў выразе люнскае сукно ’замежны’ (Нас.), ст.-рус.лунское (лундское) сукно ’англійскае сукно’, лундышъ, лундушъ, люндышъ, ст.-чэш.Lúnský, ст.-польск.luneński, luński, lundysz — усе з с.-ням.lundisch, устар. lündsch, lünsch ’англійскае сукно з Лондана < Lunden ’Лондан’. Бел. назва ўзята з польск.luńskie sukno. Насовіч (275) памылкова выводзіць гэты прыметнік з назвы горада Лейдэн. Ст.-бел.люндышъ, лундышъ, люндишъ ’гатунак сукна’ (1578 г.) запазычаны са ст.-польск.lundysz (Булыка, Лекс. запазыч. 107).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
áuswärtiga
1) заме́жны
2) іншагаро́дні;
das Áuswärtige Amt міністэ́рства заме́жных спраў
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
МАДЖУ́РА (Majuro),
горад, сталіца дзяржавы Маршалавы Астравы. Знаходзіцца на аднайменным востраве ў групе а-воў Ратак. 30 тыс.ж. (1997). Порт. Аэрапорт. Прадпрыемствы харч. прам-сці. Цэнтр рыбалоўства. Замежны турызм.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
peregrine
[ˈperəgrɪn]1.
n.
вялі́кі со́кал
2.
adj.
1) заме́жны, неутэ́йшы; чужы́
2) які́ падаро́жнічае па чужы́х краёх; вандро́ўны
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
exotic
[ɪgˈzɑ:tɪk]1.
adj.
1) заме́жны, нязвы́клы, немясцо́вы
exotic plants — заме́жныя расьлі́ны
2) informal экзаты́чны
2.
n.
экзо́тыка f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
чужазе́мны, ‑ая, ‑ае.
З чужой краіны, з чужых зямель; іншаземны. Самаахвярным барацьбітам з чужаземнымі захопнікамі людзі аддавалі апошні акраец хлеба, апошнюю чыстую кашулю.Паслядовіч.Чыталі мсціўцы Пушкіна радкі Аб тым, як нашы продкі пад Палтавай Грамілі чужаземныя палкі.Аўрамчык.//Замежны, не мясцовы. Бледны твар. Чужаземны акцэнт. Выраз вуснаў сухі і тонкі. Цьмяна бліскаюць на руцэ Тройчы вылінялыя пярсцёнкі.Панчанка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
«ГЕАГРА́ФІЯ: ПРАБЛЕ́МЫ ВЫКЛАДА́ННЯ»,
навукова-метадычны часопіс. Выдаецца з 1995 у Мінску на бел. і рас. мовах 4 разы ў год. Засн. рэдакцыяй час. «Адукацыя і выхаванне». Друкуе нарматыўныя матэрыялы, метадычныя парады, айч. і замежны вопыт выкладання геаграфіі.