хто́сь

займеннік, няпэўны, безасабовы

адз.
-
Н. хто́сь
Р. каго́сь
Д. каму́сь
В. каго́сь
Т. кі́мсь
М. кі́мсь

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

гэ́тулькі

займеннік, указальны, безасабовы

мн.
-
Н. гэ́тулькі
Р. гэ́тулькіх
Д. гэ́тулькім
В. гэ́тулькіх
гэ́тулькі
Т. гэ́тулькімі
М. гэ́тулькіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

не́хта

займеннік, няпэўны, безасабовы

адз.
-
Н. не́хта
Р. не́кага
Д. не́каму
В. не́кага
Т. не́кім
М. не́кім

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ніхто́

займеннік, адмоўны, безасабовы

адз.
-
Н. ніхто́
Р. ніко́га
Д. ніко́му
В. ніко́га
Т. нікі́м
М. нікі́м

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сябе́

займеннік, зваротны, безасабовы

адз.
-
Н. -
Р. сябе́
Д. сабе́
В. сябе́
Т. сабо́й
сабо́ю
М. сабе́

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

хто́сьці

займеннік, няпэўны, безасабовы

адз.
-
Н. хто́сьці
Р. каго́сьці
Д. каму́сьці
В. каго́сьці
Т. кі́мсьці
М. кі́мсьці

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

што́

займеннік, пытальна–адносны, безасабовы

адз.
-
Н. што́
Р. чаго́
Д. чаму́
В. што́
Т. чы́м
М. чы́м

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

што́сь

займеннік, няпэўны, безасабовы

адз.
м.
Н. што́сь
Р. чаго́сь
Д. чаму́сь
В. што́сь
Т. чы́мсь
М. чы́мсь

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

АЗНАЧЭ́ННЕ ў граматыцы,

даданы член сказа, які паясняе словы з прадметнымі значэннямі, называючы прыкмету прадмета (яго якасць, форму, памер, матэрыял, адносіны да інш. прадметаў і г.д.). У бел. мове азначэнні падзяляюцца на дапасаваныя (сінтаксічная сувязь — дапасаванне, сродкі выражэння — прыметнік, дзеепрыметнік, займеннік, лічэбнік: «зялёная ялінка», «бацькава парада», «неадасланае пісьмо», «нашы сябры», «трэці год») і недапасаваныя (сінтаксічная сувязь — прымыканне, сродкі выражэння — назоўнік ва ўскосных склонах часам з прыназоўнікам, займеннік, інфінітыў, прыслоўе, а таксама словазлучэнні розных тыпаў: «дом восем», «дарога бацькоў», «дзяўчынка з бантам», «яе клопат», «імкненне вучыцца», «паварот налева», «стары высокага росту»). Асобная форма азначэнняў — прыдатак.

А.Я.Міхневіч.

т. 1, с. 170

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

прынале́жны, -ая, -ае.

1. Які належыць да чаго-н., уваходзіць у склад чаго-н.

Быць прыналежным да арганізацыі.

2. У граматыцы: які выражае прыналежнасць да каго-, чаго-н.

П. займеннік (мой, твой, іхні і пад.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)