Verbum

анлайнавы слоўнік

Ábflussrinne f -, -n сцёкавы жо́лаб

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

Dáchrinne f -, -n падстрэ́шны жо́лаб

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

Régenrinne f -, -n вадасцёкавы жо́лаб

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

manger

[ˈmeɪndʒər]

жо́лаб -а m.; карму́шка для жывёлы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

ПАЛА́У,

глыбакаводны жолаб у паўд.зах. частцы Ціхага ак. ўздоўж усх. падножжа аднайм. астраўной дугі. Даўж. 350 км, сярэдняя шыр. 86 км, найб. глыб. 8138 м.

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Жалабо́к гл. жо́лаб.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

вадасцёк, ‑а, м.

1. Пакатае месца, па якім сцякае вада. // Прыстасаванне для сцёку вады (труба, жолаб).

2. Сістэма канаў, рышткоў, труб для адвядзення каналізацыйнай, грунтавой вады з населеных месц у прыродныя вадаёмы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Nut f -, -en тэх. жо́лаб, паз

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

Rínne f -, -n жо́лаб; раво́к, кана́ўка

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

яслі, жолаб, кармушка

Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)