ziemia

ziemi|a

ж. зямля;

trzęsienie ziemia — землятрус;

uprawa ziemia — земляробства;

panować na ziemia i morzu — панаваць на сушы і на моры;

suknia do samej ziemia — сукня (аж) да зямлі;

~a ojczysta — родная зямля;

Ziemia Obiecana — абяцаная зямля;

pod ~ą — у падполлі;

nie z tej ziemia разм. дзівосны; дзівацкі; неверагодны;

ledwie od ziemia odrósł — кату па пяту; вераб’ю па калена;

gryźć ~ę — а) галадаць;

ляжаць у магіле

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

toll a

1) шалёны (тс. перан.);

~ wérden ашале́ць

2) вар’я́цкі;

er gebärdet sich wie ~ ён паво́дзіць сябе́ як вар’я́т

3) шалёны; дзіва́цкі, дзі́кі;

ein ~er Éinfall шалёная [дзіва́цкая] ду́мка;

~es Zeug лухта́, глу́пства, недарэ́чнасць;

das ist doch zu ~! гэ́та ўжо́ зана́дта!;

das ist éine ~e Wírtschaft тут страшэ́нны беспара́дак; гэ́та жу́дасныя спра́вы

4) мо́цны, шалёны, надзвыча́йны;

~e Fréude вялі́кая [надзвыча́йная] ра́дасць;

er ist ~ auf… (A) ён тра́ціць ро́зум па…;

◊

er ist ~ und voll ён п’я́ны да непрыто́мнасці

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)