сацыя́льна-гістары́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сацыя́льна-гістары́чны |
сацыя́льна-гістары́чная |
сацыя́льна-гістары́чнае |
сацыя́льна-гістары́чныя |
| Р. |
сацыя́льна-гістары́чнага |
сацыя́льна-гістары́чнай
сацыя́льна-гістары́чнае |
сацыя́льна-гістары́чнага |
сацыя́льна-гістары́чных |
| Д. |
сацыя́льна-гістары́чнаму |
сацыя́льна-гістары́чнай |
сацыя́льна-гістары́чнаму |
сацыя́льна-гістары́чным |
| В. |
сацыя́льна-гістары́чны (неадуш.)
сацыя́льна-гістары́чнага (адуш.) |
сацыя́льна-гістары́чную |
сацыя́льна-гістары́чнае |
сацыя́льна-гістары́чныя (неадуш.)
сацыя́льна-гістары́чных (адуш.) |
| Т. |
сацыя́льна-гістары́чным |
сацыя́льна-гістары́чнай
сацыя́льна-гістары́чнаю |
сацыя́льна-гістары́чным |
сацыя́льна-гістары́чнымі |
| М. |
сацыя́льна-гістары́чным |
сацыя́льна-гістары́чнай |
сацыя́льна-гістары́чным |
сацыя́льна-гістары́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
сусве́тна-гістары́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сусве́тна-гістары́чны |
сусве́тна-гістары́чная |
сусве́тна-гістары́чнае |
сусве́тна-гістары́чныя |
| Р. |
сусве́тна-гістары́чнага |
сусве́тна-гістары́чнай
сусве́тна-гістары́чнае |
сусве́тна-гістары́чнага |
сусве́тна-гістары́чных |
| Д. |
сусве́тна-гістары́чнаму |
сусве́тна-гістары́чнай |
сусве́тна-гістары́чнаму |
сусве́тна-гістары́чным |
| В. |
сусве́тна-гістары́чны (неадуш.)
сусве́тна-гістары́чнага (адуш.) |
сусве́тна-гістары́чную |
сусве́тна-гістары́чнае |
сусве́тна-гістары́чныя (неадуш.)
сусве́тна-гістары́чных (адуш.) |
| Т. |
сусве́тна-гістары́чным |
сусве́тна-гістары́чнай
сусве́тна-гістары́чнаю |
сусве́тна-гістары́чным |
сусве́тна-гістары́чнымі |
| М. |
сусве́тна-гістары́чным |
сусве́тна-гістары́чнай |
сусве́тна-гістары́чным |
сусве́тна-гістары́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
historic [hɪˈstɒrɪk] adj. гістары́чны, які́ мае гістары́чнае значэ́нне;
historic events гістары́чныя падзе́і
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
значэ́нне, -я, мн. -і, -яў, н.
1. Сэнс, тое, што дадзены прадмет (слова, знак, жэст) абазначае.
Прамое і пераноснае з. слова.
2. Важнасць, значнасць, роля.
Гістарычнае з.
Гэтай сустрэчы надаецца вялікае з.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
супо́льнасць, ‑і, ж.
Адзінства, непарыўнасць. Гістарычнае карэнне супольнасці ўсходнеславянскіх народаў раскрываў Багдановіч і ў няскончаным артыкуле «Забыты шлях». Лойка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
КАМПАРАТЫВІ́СТЫКА,
гл. Параўнальна-гістарычнае мовазнаўства.
т. 7, с. 536
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
эктагене́з, ‑у, м.
Агульная назва напрамкаў у эвалюцыйным вучэнні, якія разглядаюць гістарычнае развіццё жывой прыроды як прамое прыстасаванне арганізмаў да навакольнага асяроддзя.
[Ад грэч. ektós — звонку, знадворку і genesis — нараджэнне, узнікненне.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
праду́кт, -у, М -кце, мн. -ы, -аў, м.
1. Прадмет як вынік чалавечай працы (апрацоўкі, перапрацоўкі, даследавання і пад.).
П. абмену.
Манаграфія — п. шматгадовай працы.
Прадукты хімічнай перапрацоўкі дрэва.
2. перан. Вынік, гістарычнае параджэнне чаго-н. (кніжн.).
Мова — п. гістарычнага развіцця грамадства.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Лагічнае, гл. Гістарычнае і лагічнае
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Кампаратывістыка, гл. Параўнальна-гістарычнае мовазнаўства
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)