НАРО́ ДНЫ ПАЭ́ Т БЕЛАРУ́ СІ ,
ганаровае званне. Устаноўлена Указам Прэзідыума Вярх. Савета БССР ад 27.3.1956. Я.Купалу і Я.Коласу ганаровае званне Н.п.Б. прысвоена паводле пастаноў СНК БССР . Прысвойваецца з 1994 Прэзідэнтам Рэспублікі Беларусь паэтам, якія стварылі выдатныя творы маст. л-ры і маюць асаблівыя заслугі ў развіцці л-ры.
Народныя паэты Беларусі
1925 . Я.Купала (І.Д.Луцэвіч).
1926 . Я.Колас (К.М.Міцкевіч).
1962 . П.У.Броўка.
1968 . А.А.Куляшоў, М.Танк (Я.І.Скурко).
1973 . П.Е.Панчанка.
1991 . Н.С.Гілевіч.
1992 . Р.І.Барадулін.
т. 11, с. 179
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
дэй
(тур. dayi)
1) ганаровае званне ў янычарскіх войсках;
2) тытул правіцеля Алжыра ў 1671—1830 гг.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
мірза́ , ‑ы, м.
1. Тытул члена царскага дома ў некаторых народаў Усходу. // Асоба, якая носіць гэты тытул.
2. Пачэснае, ганаровае абазначэнне вышэйшых чыноў у некаторых народаў Усходу. // У цюркскіх народаў дарэвалюцыйнай Расіі — буйныя феадалы.
3. Сакратар, пісар, перапісчык у некаторых народаў Усходу.
[Перс. mīrzā.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мітрапалі́ т
(гр. metropolites)
вышэйшае ганаровае званне епіскапа, а таксама епіскап, якому нададзена гэта званне.
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
Герой працы (ганаровае званне) 3/452
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
«Бабруйскія » (ганаровае найменне) 2/43, 220
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
«Баранавіцкія » (ганаровае найменне) 2/136, 220
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
«Жлобінскія » (ганаровае найменне) 2/44, 220
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
obywatelstwo
н. грамадзянства;
obywatelstwo honorowe — ганаровае грамадзянства;
podwójne obywatelstwo — двайное грамадзянства
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
ты́ тул м.
1. (званне ) Tí tel m -s, -; É hrentitel m (ганаровае );
2. (загаловак ) Tí tel m ;
ты́ тул на во́ кладцы Ú mschlagtitel m
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)