паўсыха́ць, ‑ае; зак.

У сохнуць — пра ўсё, многае. Яблыні паўсыхалі. □ На былым падворку ўсё яшчэ ўзвышалася знаёмая лістоўніца, але і яе не абмінуў пажар — ніжняе голле паўсыхала, зялёная пакуль была адна макаўка, ды і тая пачала ўжо вянуць. Чыгрынаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

droop [dru:p] v.

1. вя́нуць, ні́кнуць (пра кветкі, расліны і да т.п.)

2. апуска́ць;

droop one’s head паве́сіць галаву́

3. па́даць ду́хам, журы́цца;

His spirits drooped. Ён зажурыўся.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

wilt [wɪlt] v.

1. вя́нуць, ні́кнуць;

The plants were wilted by the heat. Расліны завялі ад спякоты.

2. занепада́ць ду́хам;

Why are you wilting? Чаго ты павесіў нос?

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

wither [ˈwɪðə] v.

1. вя́нуць, со́хнуць;

The flowers withered in the heat. Кветкі завялі ад cпякоты.

2. зніка́ць, адыхо́дзіць;

Her beauty withered. Яе прыгажосць знікла.

3. спапяля́ць (позіркам)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Вя́ліць, вя́лы. Рус. вя́лить, вя́лый і г. д. Да слав. *vęd‑вянуць’ (гл.). Зыходным для ўсх.-слав. слоў з’яўляецца *vędl‑ (аддзеяслоўнае ўтварэнне на ‑l‑).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Вішэ́цьвянуць’ (Мат. Гом.). Да віш1 (гл.). Магчыма, сюды ж і вішэ́ць ’расці ў бульбянік, а не ў клубні’ (Інстр. I), але апошняе не зусім ясна.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Нівя́нка ’кветка, падобная да рамонку’ (Мат. Гом.), відаць, нівянік, рус. нивяник ’Leucanthemum DC (Кіс.). Да ніва (гл.), ці да вянуць, параўн. балг. невян, серб.-харв. не̏вен ’календула’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

verblühen vi (s) адцвіта́ць, вя́нуць;

er ist berits verblüht разм. ён ужо́ зліняў [знік]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

languish

[ˈlæŋgwɪʃ]

v.i.

1) слабе́ць, млець; вя́нуць

2) со́хнуць, чэ́знуць; марне́ць

3) тужы́ць

She languished for home — Яна́ тужы́ла па до́ме

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

droop

[dru:p]

1.

v.i.

1) зьвіса́ць, вісе́ць, апуска́цца

2) вя́нуць (пра расьлі́ну)

3) слабе́ць, зьнемага́ць

2.

v.t.

апушча́ць, апуска́ць, зьве́шваць; спуска́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)