тэ́нзар, -а, мн. -ы, -аў, м.

У матэматыцы: велічыня, якая валодае кампанентамі ў кожнай з мноства сістэм каардынат, прычым кампаненты пераўтвараюцца па пэўным законе пры пераходзе ад адной сістэмы каардынат да другой.

|| прым. тэ́нзарны, -ая, -ае.

Тэнзарнае вылічэнне.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

holdback [ˈhəʊldbæk] n.

1. перашко́да, затры́мка

2. замі́нка (у перамовах)

3. вылічэ́нне, утрыма́нне (зарплаты)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

працэ́нтны, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да працэнта; выражаны ў працэнтах. Працэнтная норма. Працэнтнае вылічэнне.

2. Які прыносіць працэнты (у 2 знач.). Працэнтныя грошы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Dezimálrechnung f -, -en дзесятко́вае вылічэ́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Prozéntrechnung f -, -en вылічэ́нне працэ́нтаў

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

приближённый​II (приблизительный) наблі́жаны, прыблі́жаны;

приближённое вычисле́ние мат. прыблі́жанае вылічэ́нне.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дыферэнцыя́льны мат., эк. дифференциа́льный;

~нае вылічэ́нне — дифференциа́льное исчисле́ние;

~ная рэ́нта — дифференциа́льная ре́нта

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дыферэнцыя́льны, ‑ая, ‑ае.

1. Неаднолькавы, розны пры розных умовах. Дыферэнцыяльная рэнта. Дыферэнцыяльны тарыф.

2. Які мае адносіны да дыферэнцыяла (у 1 знач.). Дыферэнцыяльнае вылічэнне. Дыферэнцыяльныя ўраўненні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

калькуля́цыя

(лац. calculatio)

вылічэнне сабекошту, пакупной і прадажнай вартасці тавару.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Неазначальны інтэграл, гл. Інтэгральнае вылічэнне

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)