АНАКРЭО́ НТ , Анакрэон (Anakreōn),
старажытнагрэчаскі паэт-лірык сярэдзіны 6 ст. да н.э. Паходзіў з г. Тэас (М.Азія). Жыў на в-ве Самасе, потым у Афінах. Ствараў гімны, элегіі, эпіграмы, бяседныя песні. Вершы пісаў на іанійскім дыялекце стараж. -грэч. мовы. Паэзія Анакрэонта вызначаецца жыццярадаснасцю, прыгажосцю формы і дасціпнасцю; асн. матывы — бестурботная весялосць , віно, каханне. Вершы на гэтыя тэмы пазней атрымалі назву анакрэантычных (гл. Анакрэантычная паэзія ). Да творчасці Анакрэонта часта звяртаўся М.Багдановіч.
Тв. :
Рус. пер. — Первое полное собр. соч. в переводах русских писателей / Сост. А.Тамбовский. Спб. , [1896];
у кн. Античная лирика. М. , 1968. С. 71—79.
Анакрэонт .
т. 1, с. 332
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
histrionic [ˌhɪstriˈɒnɪk] adj. fml неадабральна )
1. сцэні́ чны, акцёрскі
2. тэатра́ льны, ненатура́ льны; шту́ чны;
histrionic merriness шту́ чная весяло́ сць
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Jú bel m ы́ мная) ра́ дасць, весяло́ сць , трыумфава́ нне
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Fró hsinn m о́ бры гу́ мар, весяло́ сць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
напускны́ , ‑ая, ‑ое.
Ненатуральны, штучны, няшчыры. Напускная весялосць . Напускная суровасць. □ [У Перагуда] было многа напускнога, і ён трохі фарсіў сваім дзівацтвам. Колас . Ігар з напускной важнасцю — мужчына! — адказвае коратка: «Парадак». Данілевіч .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
неесте́ ственный ненатура́ льны; (искусственный) шту́ чны; (необычайный) незвыча́ йны;
неесте́ ственная улы́ бка ненатура́ льная ўсме́ шка;
неесте́ ственная весёлость шту́ чная (ненатура́ льная) весяло́ сць .
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
бесшаба́ шны , ‑ая, ‑ае.
Разм.
1. Бестурботны, заліхвацкі. Бесшабашная весялосць .
2. Шалапутны, безразважны. Бесшабашная галава. □ Валя ведала, што мае ўладу над гэтым бесшабашным хлопцам, і ўсё-такі пачынала баяцца яго. Карпаў .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падбадзёрыць , ‑ру, ‑рыш, ‑рыць; зак. , ого.
Надаць, падбавіць каму‑н. упэўненасці, cілы, бадзёрасці; падняць настрой. Маленькая пахвала завуча падбадзёрыла хлопчыка. Пальчэўскі . Практыка акрыліла семінарыстаў, падбадзёрыла іх, вярнула весялосць . А. Александровіч .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Lú stigkeit f е́ лле; весяло́ сць , до́ бры настро́ й, ра́ дасць; заба́ ўнасць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Mú nterkeit f весяло́ сць ; жва́ васць; шпа́ ркасць, спры́ тнасць; ке́ млівасць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
