Wúnderglaube m -ns ве́ра ў цуд

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Ве́рыць ’быць цвёрда перакананым, давяраць каму-небудзь; быць рэлігійным’ (КТС, БРС). Да ве́ра (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

супранатуралі́зм

(ад лац. supra = над + натуралізм)

вера ў надпрыроднае.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

АМУЛЕ́Т (лац. amuletum),

прадмет, які носіцца на целе і, на думку ўладальніка, мае магічную ўласцівасць адводзіць хваробу, бяду, засцерагаць ад ліхіх чараў. Вера ў сілу амулета звязана з першабытнай магіяй і фетышызмам. У многіх народаў свету вера ў амулет захавалася да нашых дзён. Гл. таксама Талісман.

Амулет-конік. 12 ст.

т. 1, с. 325

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

дэмані́зм

(ад дэман)

вера ў існаванне злых духаў, уласцівасць дэманічнага.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

испове́дание ср.

1. (действие) спавяда́нне, -ння ср.;

2. (вероисповедание) веравызна́нне, -ння ср., ве́ра, -ры ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

occultism

[əˈkʌl,tɪzəm]

n.

акульты́зм -у m. (ве́ра ў місты́чныя сілы)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

басурма́нскі, ‑ая, ‑ае.

Уст. Які мае адносіны да басурмана. Басурманская вера.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

abiding [əˈbaɪdɪŋ] adj. fml нязме́нны, ста́лы;

an abiding friendship мо́цная дру́жба;

abiding faith цвёрдая ве́ра

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

immeasurable

[ɪ,meʒərəbəl]

adj.

нязьме́рны, невыме́рны, непаме́рны, бязьме́жны

immeasurable faith — нязьме́рная ве́ра

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)