гарниту́р (комплект) гарніту́р, -ра м.;

гарниту́р белья́ гарніту́р бялі́зны;

гарниту́р ме́бели мэ́блевы гарніту́р.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

белашва́чка, ‑і, ДМ ‑чцы; Р мн. ‑чак; ж.

Жанчына, якая займаецца шыццём бялізны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

навыве́шваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Вывесіць, павесіць вялікую колькасць чаго‑н. Навывешваць бялізны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нажлу́кціць, ‑кчу, ‑кціш, ‑кціць; зак., чаго.

Апрацаваць жлукчаннем нейкую колькасць чаго‑н. Нажлукціць бялізны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бале́я, -і, мн. -і, -ле́й, ж.

Вялікая нізкая драўляная або металічная пасудзіна для мыцця бялізны.

Паласкаць бялізну ў балеі.

|| памянш. бале́йка, -і, ДМ -ле́йцы, мн. -і, -ле́ек, ж.

|| прым. бале́йны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

кача́лка​II ж. (валік для качання бялізны і пад.) Rólle f -, -n; Wäschemangel f -, -n (для бялізны); Téigrolle f (для цеста)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ПАРКА́ЛЬ (ад франц. percale),

лёгкая баваўняная аднакаляровая або з набіўным малюнкам тканіна. Атрымліваюць спец. апрацоўкай міткалю (суравая тонкая баваўняная тканіна палатнянага перапляцення). Выкарыстоўваюць для вырабу лёгкіх жаночых і дзіцячых сукенак, мужчынскіх кашуль, бялізны і інш.

т. 12, с. 97

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

кіл, ‑у, м.

Разнавіднасць гліны з вялікай колькасцю шчолачаў (прымяняецца для мыцця бялізны ў марской вадзе).

[Тур. kil.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наразве́шваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Развесіць, развешаць вялікую колькасць чаго‑н. Наразвешваць партрэтаў. Наразвешваць бялізны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нараспо́рваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Распароць вялікую колькасць чаго‑н. Нараспорваць старой бялізны на анучы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)