Няродная маці, жонка бацькі ў адносінах да яго дзяцей ад папярэдняга шлюбу.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
бацьказабо́йства, ‑а, н.
Забойства свайго бацькі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
безбацько́ўства, ‑а, н.
Жыццё без бацькі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ба́цькаўшчына, -ы, ж.
1. Краіна, дзе чалавек нарадзіўся, грамадзянінам якой ён з’яўляецца.
Любоў да Бацькаўшчыны.
2. Месца, родны куток, дзе нарадзіўся і вырас хто-н.
Малая б.
3. Набытак бацькі, спадчына.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Радзі́целі мн. л. ’нябожчыкі, родзічы’ (Ян., Нас., Гарэц.), радзі́целі, радзі́цельскі дзень ’Дзяды’ (Мат. Гом.), радзі́цель адз. л. ’родзіч, сваяк’ (ст.-дар., Жыв. сл.). Значэнне ’памёршыя бацькі’ з’явілася вынікам дыферэнцыяцыі назваў з-за семантычнага пераразмеркавання слоў бацькі́ (мясцовая назва бліжэйшых крэўных) і радзі́целі (з рус.роди́тели ’бацькі’), што з ц.-слав., ст.-слав.родитель ’тварэц; бацька’ (БЕР, 6, 297). Адносна мн. л. гл. Фасмер, 3, 492.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
МА́СЛЕНІКАЎ (Уладзімір Паўлавіч) (н. 12.1.1956, Мінск),
бел. жывапісец. Сын П.В.Масленікава. Скончыў Бел.тэатр.-маст.ін-т (1980). Творы вылучаюцца глыбокай змястоўнасцю, лірычным настроем, стрыманай жывапіснай палітрай, пошукамі выразных танальных вырашэнняў. Сярод пейзажаў: «Захад» (1989), «Зямля дзядоў», «Навальніца» (абодва 1993), «Цішыня», «Ліпень», «Восень у Драздах», «Верасень» (усе 1994), «Прыпяць» (1995), «Магілёў. Падніколле», «Дняпроўскія далячыні» (абодва 1996), «Княжыцы», «Бярэзіна» (абодва 1997), «На радзіме бацькі» (1999). Аўтар партрэтаў рэжысёра В.Маслюка (1987), «Мае бацькі. Май 1945» (1995), В.К.Бялыніцкага-Бірулі (1998), некалькіх партрэтаў бацькі.
Літ.:
Фатыхава Г. Жывыя традыцыі — творчасць няспынная // Мастацтва. 1996. № 10.
